<<κοντά στην πόλη υπάρχει πολυάνδριο των θηβαίων που πέθαναν στη μάχη εναντίον του Φιλίππου.Επίγραμμα δεν υπάρχει έχει όμως στηθεί λιοντάρι για να θυμίζει την τόλμη των ανδρών.Το επίγραμμα νομίζω πως παραλείφθηκε γιατί η τύχη δεν ακολούθησε την τόλμη τους>>.
Αυτά αναφέρει ο Παυσανίας στα Βοιωτικά (κεφάλαιο Χαιρώνεια) για το Λέων της Χαιρώνειας. Η μάχη της Χαιρώνειας έγινε μεταξύ του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Β και του κοινού των Βοιωτών.Στη μάχη ο Φίλιππος νίκησε .Μια νέα εποχή ,επιρροής του Φιλίππου στη νότια Ελλάδα ,ξεκίνησε.
Για να τιμηθούν οι νεκροί Θηβαίοι ιερολοχίτες που έπεσαν στη μάχη δημιουργήθηκε το άγαλμα.
Στις ανασκαφές που έγιναν βρέθηκαν οι σκελετοί 254 ανδρών μαζί με τον εξοπλισμό τους.
Να πηγαίνουμε στην εργασία μας (και φυσικά να επιστρέφουμε) περπατώντας είναι μια καταπληκτική ιδέα που μόνο πλεονεκτήματα έχει.Αν η απόσταση που έχουμε να διανύσουμε είναι 4 χλμ περίπου τότε ακόμα καλύτερα γιατί αυτή είναι η ιδανικότερη απόσταση.Δε μας κουράζει ούτε και μας δημιουργεί το άγχος της απόστασης.
Για να δούμε μερικά θετικά στοιχεία της παραπάνω σκέψης:
μας βοηθάει να είμαστε σε καλή φυσική κατάσταση
δημιουργεί ένα ευχάριστο συναίσθημα και βλέπουμε τα πράγματα θετικά
δεν έχουμε το μόνιμο άγχος του παρκαρίσματος
βοηθάμε στη μείωση των καυσαερίων της ατμόσφαιρας
μειώνουμε γενικά το κόστος της ζωής μας-το περπάτημα είναι ακόμα ..και στην Ελλάδα…δωρεάν
Ομως θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί:
να έχουμε το νου μας στα φανάρια (όπου υπάρχουν)
οταν περπατάμε θα πρέπει να κινούμαστε στην αντίθετη με το αυτοκίνητο κατεύθυνση ώστε να βλέπουμε το αυτοκίνητο έτσι ώστε σε περίπτωση που χρειαστεί να πάρουμε έγκαιρα τα μέτρα μας.
Θα πρέπει να χρησιμοποιούμε ένα κατάλληλο αθλητικό ζευγάρι παπούτσια τέτοιο που να μην κουράζει τα πόδια μας.Αν θέλουμε μπορούμε να αλλάζουμε παπούτσια στον εργασιακό μας χώρο (αν υπάρχει ανάγκη)
Πολλές δικαιολογίες μπορούμε να βρούμε για να μην περπατήσουμε και να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητό μας.Καβάλα παν στην εκκλησιά καβάλα πολεμάνε!Αρκετές φορές θα μας εκνευρίσουν οι ανόητοι καβαλαραίοι αλλά η ευχάριστη διάθεση που θα έχουμε και τα ωραία πράγματα(υπάρχουν γύρω μας) που ποτέ δεν είχαμε την ευκαρία να δούμε ως τώρα θα μας αποζημιώσουν.
Αν για πρώτη φορά ακούσουμε τη λέξη Λούσιος το πιο πιθανό είναι να μας έρθει στο νου μας η εικόνα κάποιου που λούζεται ή γενικότερα η εικόνα του νερού.Οταν γεννήθηκε ο Δίας οι Νύμφες έψαξαν να βρουν το καθαρότερο ποτάμι για να τον ξεπλύνουν.Ηταν ο σημερινός Λούσιος ποταμός που πήρε το όνομά του από το λούσιμο του Δία.
Είναι ο ποταμός που διασχίζει την Αρκαδία και χύνεται ,στο ύψος της Καρύταινας περίπου, στον Αλφειό ποταμό.Εχει μήκος 25 χλμ και είναι δεμένος με την ανάπτυξη όλης της περιοχής που διαρέει.
Οι άνθρωποι από πολύ παλιά κατάλαβαν τη μεγάλη δύναμη που είχε ο ποταμός κι έτσι προσπάθησαν να χτίοσυν τους οικισμούς τους κοντά του.Ας μην ξεχνάμε την αρχαία Γόρτυνα χτισμένη στην κυριολεξία στην όχθη του ποταμού.
Ο ποταμός με την ορμητική δύναμη των νερών του πρόσφερε αρκετά στην ανάπτυξη της περιοχής.Σε δύσκολη εποχή αλλά και σε δύσκολο τόπο οι κάτοικοι προσπάθησαν να βρουν διέξοδο .Τα ορμητικά νερά ήταν κατάλληλα για να κινήσουν τους νερόμυλους.Αποτέλεσμα ήταν να αναπτυχθεί η βυρσοδεψία.Αργότερα κατά τη διάρκεια της επανάστασης επειδή υπήρχε ανάγκη για μεγάλες ποσότητες μπαρουτιού οι νερόμυλοι του Λούσιου πρόσφεραν τα μέγιστα.
Μια πολύ όμορφη πεζοπορική διαδρομή στο Λούσιο ποταμό είναι από Μονή ΦΙλοσόφου ως την αρχαία Γόρτυνα.Υπάρχουν αρκετά σημεία απ όπου μπορούμε να περπατήσουμε αλλά η συγκεκριμένη διαδρομή συνδιάζει την πεζοπορία και την ιστορία αφού θα έχουμε τη δυνατότητα να δούμε μοναστήρια ,ασκηταριά αλλά και τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Γόρτυνας.
Γι αυτούς που έχουν αρκετό χρόνο στη διάθεσή τους μπορούν να ξεκινήσουν από το Μουσείο Υδρολογικής κίνησης στη Δημητσάνα.Δεν περιγράφω όμως αυτή τη διαδρομή .
Λοιπόν ,με το αυτοκίνητό μας από Δημητσάνα πηγαίνουμε προς Μονή Φιλοσόφου.Ομως πρέπει να προσέξουμε το δρόμο γιατί είναι ελληνικού τύπου και επικίνδυνα στενός σε μερικά σημεία.Ειδικά το χειμώνα με πάγο ή βροχή καλύτερα να το σκεφτούμε αν θα πάμε ως μονή Φιλοσόφου.Με τα πόδια δε μπορούμε να πάμε από το δρόμο γιατί είναι κάμποσα χλμ (μετά στο ωραίο τμήμα θα είμαστε κουρασμένοι)αλλά ,όπως είπα υπάρχει συνδιασμός μονοπατιού και δρόμου από το Υ.Μ κίνησης Δημητσάνας που μπορεί να μας οδηγήσει ως μονή Φιλοσόφου.
Από εδώ ξεκινάει όμορφο στην αρχή πλακόστρωτο μονοπάτι .Στη συνέχεια γίνεται κανονικό χωμάτινο μονοπάτι .Είναι κατηφορικό αφού κατεβαίνουμε προς τον ποταμό.Θα διασχίσουμε τη γέφυρα και μετά αρχίζει να γίνεται ανηφορικό.Θα μας οδηγήσει στη μονή Προδρόμου.Ολη η διαδρομή ως εδώ είναι περίπου 3 τέταρτα.
Από τη μονή Προδρόμου το μονοπάτι γίνεται πάλι κατηφορικό γιατί πάλι θα κατεβούμε στον ποταμό .Αφού περάσουμε τη γέφυρα δεξιά μας θα δούμε τα ερείπια της νεροτριβής του μοναστηριού Προδρόμου .Από εδώ το μονοπάτι έχει μια μικρή κλίση κι ύστερα αρχίζει να κατηφορίζει προς Αρχαία Γόρτυνα.
Σαυτό το δεύτερο κομμάτι της διαδρομής μας (μονή Προδρόμου-αρχαία Γόρτυνα) θα έχουμε τη δυνατότητα να δούμε μέσα στους βράχους (δεξιά και αριστερά) ασκηταριά.Λόγω του δύσβατου της περιοχής το φαράγγι αποτέλεσε χώρο περισυλλογής .Γιαυτό άλλωστε υπάρχουν τα μοναστήρια αλλά και τα ασκηταριά τα οποία χρονολογούνται από το 14 αιώνα.
Λίγο πριν την αρχαία Γόρτυνα υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα ,η νεροτριβή και το γεφύρι του Κόκορη.
Αν θέλουμε μπορούμε να γυρίσουμε από την ίδια διαδρομή ή μπορεί να μας περιμένει κάποιο αυτοκίνητο στη γέφυρα του Κόκορη.Αν πάλι θέλουμε μπορούμε να κάνουμε τμηματικά τη διαδρομή.Δηλαδή τη μια φορά από μονή Φιλοσόφου ως μονή Προδρόμου και πίσω και την άλλη από μονή Προδρόμου ως αρχαία Γόρτυνα και πίσω.
Οι εικόνες που θα δούμε αλλά και ο παφλασμός του νερού θα μας μείνουν αξέχαστα.Σίγουρα θα θελήσουμε να ξαναπάμε και πολλές φορές θα αναρωτηθούμε γιατί κι εμείς να μην είχαμε την τύχη να ζούμε σε ένα τόσο πανέμορφο περιβάλλον.
Οταν τελείωνα τη διαδρομή ,λίγο πριν βγω στην αρχαία Γόρτυνα είδα ένα βοσκό ο οποίος είχε ξαπλώσει στο καταπράσινο χαλί.Είχε βάλει τα χέρια του σα μαξιλάρι κάτω από το κεφάλι του και τα μάτια του ήταν κλειστά.Τα πρόβατα βοσκούσαν δίπλα του .Το μόνο που άκουγες ήταν ο παφλασμός του ποταμού και τα κουδούνια των προβάτων.Δίπλα του ένας σκύλος που μόλις με είδε απλά σήκωσε το κεφάλι του .Ούτε γάβγισε ούτε κουνήθηκε από τη θέση του.
