ΦΑΡΑΓΓΙ ΑΓΑΛΗΣ (ΔΙΡΦΗ)

Ο Ιανουάριος δεν είναι και ο καταλληλότερος μήνας για να περπατήσει κάποιος σε φαράγγι.Λογω της γενικότερης ανομβρίας που επικρατεί είπαμε να επισκεφτούμε το όμορφο φαράγγι της Αγάλης και μετά να ανεβούμε στη Δίρφη.Ετσι έλεγε το σχέδιο.

Απο Παρασκευή βράδυ κοιτάξαμε τον εξοπλισμό μας τακτοποιήσαμε τα πράγματά μας και ονειρευτικαμε την ωραία σαββατιάτικη διαδρομή.

Ετσι ,Σαββατο πρωί, βρεθήκαμε για μια ακόμα φορά να κατευθυνόμαστε προς Δίρφη. Η διαδρομή μας Αθήνα-Χαλκίδα-Λούτσα-προς Αγιο Αθανάσιο.Αυτο που πάντοτε με εκνευρίζει όταν πηγαίνω προς Εύβοια και ακόμα πιο συγκεκριμένα όταν στρίβω δεξιά αφήνοντας τον εθνικό δρόμο είναι το ανήπαρκτο οδικό δίκτυο αυτού του νομού.Μα θα μου πει κάποιος φίλος ,δεν έρχεσαι και απο το χωριό μου να δεις τα χάλια μας και μετά μιλάς και για την Ευβοια;Εντάξει δε θα διαφωνίσω νομίζω όμως πως η Εύβοια έχει τους χειρότερους ,τους πιο φονικούς,τους πιο αρχαίους δρόμους που υπάρχουν.Το κομμάτι Σχηματάρι Χαλκίδα το θυμάμαι εδω και..τόσα χρόνια όταν πιτσιρικάς πήγαινα με μια δίχρονη μηχανή για βόλτα ως χαλκίδα.ΑΠο τότε έγιναν τόσα πολλά πράγματα σαυτο τον κόσμο αλλά ο δρόμος αυτος παρέμεινε ο ίδιος.Ειδικά Σαββάτο ή Κυριακή οι άνθρωποι δεινοπαθούν.Ωρες ολόκληρες.Στα ενδότερα του νομού τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.Εχω δει δρόμους που το μισό τους κομμάτι έχει πέσει κάτω στο γκρεμό απο κατολίσθηση,χωρίς προστατευτικές μπάρες στα άκρα .Μάλιστα την περασμένη χρονιά ,αν θυμάμαι καλά, οι κάτοικοι του νομού είχαν διαμαρτυρηθεί στη νομαρχία και μάλιστα είχαν γίνει αποκλειστεί δρόμοι με αίτημα να γίνει καλύτερο το οδικό δίκτυο του νομού.Φοβερά πράγματα δηλαδή.

Εμείς ταξιδεύουμε συχνά και γνωρίζουμε τις κακοτοπιές του δρόμου, οδηγούμε σα χελώνες (όχι όμως τα ποδήλατά μας), έχουμε πάντα στο νού μας το λαικό γνωμικό <<βιάζομαι γιαυτό πηγαίνω σιγά>> και ευτυχώς φτάνουμε σώοι στον προορισμό μας .Το πρόβλημα το δικό μας σχετικά με τους τραυματισμούς είναι στην επιστροφή εκεί είναι..βιετναμ.

Μετά τη Χαλκίδα και λιγο πριν τη Στενή στρίβουμε αριστερά με προορισμό Λούτσα και αφού περνάμε το μικρό χωριουδάκι κατευθυνόμαστε προς Αγ.Αθανάσιο.Πριν φτάσουμε στον Αγιο Αθανάσιο στριβουμε δεξιά (υπάρχει ταμπέλα) προς το γήπεδο του χωριού.Στο γήπεδο υπάρχει ένας ωραίος χώρος στον οποίο μπορούμε να παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας.Εκεί είναι και η αρχή για το φαράγγι της Αγάλης.

Φορτωθήκαμε τα σακίδιά μας και ακολουθήσαμε το δρόμο που είναι ευθεία μπροστά μας(όχι δεξιά).Στην αρχή είναι λιγάκι κατηφορικός .Δίπλα μας υπάρχουν και στήλες της ΔΕΗ που πηγαίνουν το ρεύμα σε ένα σπιτάκι που λειτουργεί ως υδραγωγείο.Πάνω στο υδραγωγείο υπάρχει και πλακέτα ,υπο ποιου πρωθυπουργού και νομάρχη έγινε αυτο το σπουδαίο έργο.Εκεί είναι και η πραγματική είσοδος του φαραγγιού.

Το φαράγγι είναι εντυπωσιακό.Ομως έχει αυτη την εποχή το μειωνέκτημα έλλειψης νερού και φαράγγια χωρίς νερό είναι φαγητό χωρίς αλάτι ..και κάτι παραπάνω.Παρόλη την έλλειψη υπάρχουν σημεία όπου το νερό ρέει άφθονο δείχνοντάς μας το μεγαλείο της φύσης.Την εποχή που το νερό υπάρχει εν αφθονία δημιουργούνται μικρές λίμνες όπου αν θες μπορείς να κάνεις και μπάνιο.Αν η χρονιά είναι κανονική (με χιόνια) το καλοκαίρι όποιος πάει εκεί θα δροσιστεί και θα νομίζει πως είναι στον παράδεισο.

Η παρέα φαίνεται πως δεν έχει πολύ κέφι.Αυτο οφείλεται στην έλλειψη χιονιού στα ψηλά της Δίρφης αλλά και στο γεγονός πως ,όπως προειπα,δεν υπάρχει αρκετό νερό.Εμείς έχουμε μάθει σε άλλες καταστάσεις.Τέτοια εποχή επρεπε να είχε 3 μέτρα χιόνι στην περιοχή όπως μας είπε κι έναςβοσκός που συναντήσαμε .

Το σημείο απο το οποιο ξεκινήσαμε είχε κοντά στα 250 μέτρα υψόμετρο κι έπρεπε να φτάσουμε στα 1743μ και για να το καταφέρουμε αυτο θα πρέπι να βιαστούμε λιγάκι.Ομως η ανάβαση του φαραγγιού δεν είναι και απο τις πιο εύκολες.Αν αποφασίσεις να κάνεις τη διαδρομή μόνο του φαραγγιού (βγαίνοντας στο χωματόδρομο όπου αριστερα φαίνεται το β καταφύγιο) και να γυρίσεις πίσω θα κάνεις μια πολύ ωραία γυμναστική και θα δεις υπέροχα πράγματα.Ισως αυτο είναι και το σωστότερο.

Ομως εμείς δεν είμαστε ικανοποιημένοι,δε μας πιάνεται που λέει κιο φίλος μας.Για να μας πιαστει θα πρέπει να περπατάμε ή να τρέχουμε ή να κάνουμε σκι ή ποδήλατο ή δεν ξερω κιεγω τι άλλο απο το πρωί ώς τη δύση κιοχι μόνο του ηλίου.

Ανεβήκαμε,φτάσαμε και στο δρόμο (που είπα πριν) .<<Εγω λέω να μην πάμε απο κει που κανονίσαμε>> ..Αμαν είπα μέσα μου ,την πέταξε πάλι..πάλι θα τρέχουμε,για να μαζέψω τίποτα.<<Λοιπόν παιδιά τι είπαμε,τι ώρα είναι ακόμα και αυτο το χασομέρι μπορεί να μας στοιχίσει….>>.(Στου κουφού την πόρτα..).<<Κοίτα να δεις εγώ λέω να πάμε ίσια πάνω και μετά να κάνουμε (τραβερσα το λέμε) δεξιά και μετά να βγούμε στο λειρί και ίσια πάνω.Ετσι θα γλυτώσουμε χρόνο πολύ.>>

Οι άλλοι κούναγαν τα κεφάλια τους επιδοκιμάζοντας την πρόταση του νέου Χίλαρι.Φως φανάρι πως τα ζηταγε ο κ….τους.Είναι λιγάκι δύσκολα σε τέτοιες καταστάσεις.Το σωστό είναι απο ρπιν να κανονίσεις που θα πας πόση ώρα περίπου υπολογίζεις και να μην αποκλίνεις απο την αρχική σου απόφαση εκτός και υπάρχει σημαντικός λόγος.Εχει πολύ μεγάλη σημασία η ώρα που έχεις στη διάθεσή σου ,ειδικά τώρα το χειμώνα που βραδυάζει νωρίς.Αν σε πιάσει το βράδυ στο βουνό πρέπει να είσαι ψύχραιμος και αναλόγως να αντιμετωπίσεις την κατάσταση.Αν νομίζεις πως είσαι κουρασμένος και υπάρχουν οι κατάλληλες καιρικές συνθήκες και γενικότερα ο εξοπλισμός καλό είναι να κάνεις αναγκαστική διανυκτέρευση παρά να γυρίζεις απο εδω κι απο εκεί υποθέτοντας προς τα που θα έπρεπε να πας.

Αυτο το τελευταίο το έχουμε κάνει παλαιότερα.Βάβαια ήταν άνοιξη και ο καιρός δεν ήταν τόσο κρύος.¨Αλλά φροντίζουμε πάντοτε να έχουμε μαζί μας τον κατάλληλο εξοπλισμό υπολογίζοντας και μια ακραία περιπτωση. Μας έπιασε βράδυ στο βουνό κια η απόσταση απο το κοντινότερο χωριό ήταν τέτοια ώστε δεν μπορούσε να καλυφθεί.Καλή ώρα όπως σήμερα,για άλλα ξεκινήσαμε και αλλού πήγαμε.Ετσι τότε είπα ,παιδιά βγάλτε τα σακίδια ,μένουμε εδώ που είμαστε.Κόκαλο εκεί που είμασταν.Φορέσαμε τα ρούχα μας ,βγάλαμε τα φαγητά μας, είπαμε ιστορίες για λύκους και πέρασε η νύχτα.Γιαυτό πάντοτε λέμε ότι δεν πάει κανένας μόνος του πουθενά.Πάντοτε με παρέα.

Σήμερα δεν είπα τίποτα.Ο καιρός ήταν καλός (δεν υπήρχε ούτε ένα σύννεφο) ,αυτο το βουνό το γνωρίζω καλά ,δεξιά μας υπάρχει καταφύγιο,χιόνι δεν υπάρχει…Αλλά τα παλικάρια δεν υπολόγισαν καλά την υψομετρική διαφορά και μετά απο καμιά ώρα άρχισε το αγγομαχητό.<<Τι έγινε ρε αρχηγέ εσυ δεν ήθελες να πάμε ίσια κ.τλ>>(τώρα θα γελάει).

Ανεβαίναμε ανεβαίναμε κιόσο ανεβαίναμε τόσο μεγάλωναν οι δολίνες κάτι μεγάλες πέτρες και οι βράχοι .<<Πίσω καλύτερα πίσω>>.<<παιδιά τώρα δεν πορούμε να κάνουμε πίσω>>και ξανάρχισε το αγγομαχητό.Μετα πολλά φτάνουμε κοντά στα 12οομ και βλέπουμε δίπλα μας το καταφύγιο.Απο το σημείο που είμαστε κινούμαστε ευθεία και ανατμώνουμε την κόψη της Δίρφης.Φτάνουμε στην Κορφή.Υπέροχο θέαμα.Υπέροχος ουρανός και απέναντι το Αγαίο.Βγάζουμε φωτογραφίες και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε.

Λίγο πριν το τέλος του κώνου ακούω πάλι το γνωστό<<παιδιά κάποιος ..μου είπε πως να απο εδω κάτω ..το βλέπετε ..αν πάρεις αυτο το φαράγγι θα βγείς στη Στενή.Τι λέτε πάμε;>>

Θεέ μου και μπαίνουμε σε εκείνο το φαράγγι και είπαμε αμαν.Είναι το φαράγγι που βρίσκεται ακριβώς κάτω απο το καταφύγιο.Στο ξεκίνημάτου έχει λιγάκι νερό και μετά είναι (λόγω καιρού) ξερό.Αλλά όλο σχεδόν το φαράγγι είναι γεμάτο απο πεσμένους κορμούς δένδρων ,πολλοί μαζί που σου κλείνουν το δρόμο.Κλαδιά μπλέκονται πάνω σου μπαίνουν στα μούτρα σου σου σκίζουν το παντελόνι σου τα χέρια σου, γλιστράς πο τους βράχους και τα βραχάκια.Εβγαζα καπνούς αλλά σημασία είχε να μην τραυματιστεί κανένας κι ας μας έπιανε και βραδάκι.

Ετσι έγινε.Σουρούπωσε όταν βγήκαμε στο χωματόδρομο που σε οδηγεί..όχι Στενή αλλά Λούτσα.Ανεβήκαμε απο ένα φαράγγι και κατεβήκαμε απο ένα άλλο διπλανό.Βγήκαμε στο δρόμο και περιμέναμε.Ευτυχώς κάποιο φορτηγό πέρασε και μας έβαλε πίσω στη καρότσα του.

Σιγά-σιγά και πολύ προσεκτικά γυρίσαμε ,κουρασμένοι.Δε σταματήσαμε ούτε για καφέδες ούτε για φαγητά.Ενα απλό μπάνιο….το ημερολόγιο και ύπνο.

Advertisements
Published in: on Ιανουαρίου 20, 2007 at 8:25μμ  Comments (1)  

The URI to TrackBack this entry is: https://8848m.wordpress.com/2007/01/20/agali/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentΣχολιάστε

  1. […] μέρος όπου πηγάζουν τα νερά της Δίρφυς και μετά απο την επεξεργασία και το φιλτράρισμά τους […]


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: