ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΖΗΡΕΙΑΣ

ζηρεια -ποδηλατο

Ζήρεια ή πιο επιστημονικά Κυλλήνη.Αν κάποιος διαβάσει το χάρτη θα δει με μεγάλα γράμματα Κυλλήνη κιίσως απο κάτω με μικρότερα Ζήρεια.Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα ορεινά σπορ χρησιμοποιούν πάντα την ονομασία Ζήρεια ,η οποία (απότι έχω διαβάσει ) σημαίνει βελανίδι στα σλάβικα.Ομως στην πραγματικότητα δεν είναι ένα όρος.Αλλά αποτελείται απο δύο βουνά.Τη μικρή και τη μεγάλη Ζήρεια.Η μικρή Ζήρεια έχει υψόμετρο2086 και η μεγάλη 2370 (περίπου).Το βουνό στην αρχαιότητα ήταν αφιερωμένο στο θεό Ερμή και στην περιοχή υπάρχει μια σπηλιά που ονομάζεται σπηλιά του ερμή και σύμφωνα με την παράδοση εκεί γεννήθηκε ο θεός Ερμής.

Για Ζήρεια ξεκινήσαμε κι εμείς πρωί πρωί με απότερο σκοπό να πραγματοποιήσουμε μια όμορφη ποδηλατική διαδρομή στην ευρύτερη περίοχη της Ζήρειας.ΟΙ προυγούμενες ημέρες ήταν καιρικά δύσκολες γιατί είχε ρίξει αρκετό χιόνι στα βουνά και οι πληροφορίες μας έλεγαν πως και η Ζήρεια είχε αρκετό χιόνι.Γιαυτο το λόγο είμασταν και ενδυματολογικά κατάλληλα προετοιμασμένοι.

Για να προσεγγήσεις τη μεγάλη Ζηρεια ο καταλληλότερος δρόμος είναι αυτος που σε οδηγεί στα Τρίκαλα Κορινθίας(Ναι υπάρχουν και τρίκαλα στην κορινθία) .Ενω αν θες να ανέβεις τη μικρή Ζ¨ηρεια το καταλληλότερο σημείο εκκίνησης είναι το χωριό Κεφαλάρι.Βέβαια υπάρχουν πολλές παραλαγές διαδρομής και κάποιος μπορεί να ξεκινήσει απο κεφαλάρι και να βρεθεί στην κορυφή της μεγάλης Ζήρειας ή το αντίστροφο.

Ο δικός μας στόχος ήταν το χωριό Α.Τρίκαλα.Ετσι πήραμε τον εθνικό δρόμο που οδηγεί προς κόρινθο και μετά το διεθνή Ε τάδε (εδω γελάμε ή μάλλον κλαίμε) που οδηγεί στην Πάτρα.Στην περιοχή του Ξυλοκάστρου προσοχή γιατί πρέπει να στρίψουμε δεξιά και να ακολουθήσουμε τις ταμπέλες που οδηγούν προς Τρίκαλα.

Κάθε φορά που κινούμαι σαυτο τον εθνικό (Ε τάδε) δρόμο είμαι στενοχωρημένος και συνέχεια σκέπτομαι και λέω τα ίδια και τα ίδια χρόνια και χρόνια.Το αιώνιο ερώτημά μου είναι ,μα καλά πόσοι αιώνες ακόμα θα περάσουν ώστε να φτιάξουμε ένα αξιοπρεπή δρόμο που συνδέει ένα μεγάλο και πολύ σημαντικό λιμάνι με την πρωτεύουσα.Βέβαια για να πω και την αλήθεια δε μας πολυενδιαφέρει γιατί ..σκοτώνεται ο γείτονας ή το παιδι του γείτονα ..μέχρι να έρθει και η δική μας σειρά.Αν κάποιος ακόμα δεν έχει καταλάβει για τι πράγμα μιλάω έχω να του προτείνω κάτι.Να πάρει το αυτοκίνητότ του και αφού περάσει με το καράβι να οδηγήσει λιγάκι στην εσπερία και μετά να ξαναπάρει το καραβάκι και να κάνει τη διαδρομή Πάτρα Αθήνα !

Στρίψαμε στο Ξυλόκαστρο και αφού περάσαμε τα κάτω και μετά τα μέσα Τρίκαλα κορινθίας φτάσαμε στα περίφημα Ανω Τρίκαλα.Τα τελευταία χρόνια υπάρχει κάποια σχετική κίνηση στην περιοχή.Εχουν χτιστεί μερικά πανδοχεία ο δρόμος απο Ανω Τρίκαλα έγινε άσφαλτος.(θυμάμαι πως πριν μερικά χρόνια ήταν χωμάτινος).Και υπάρχουν πια φανερά ίχνη δημιουργίας χιονοδρομικού κέντρου στο όμορφο ,μαγευτικό ,υπέροχο οροπέδιο της Ζήρειας.Καταλαβαίνεις φίλε μου τι έχει να γίνει εκεί οταν οι επιλαρχίες των Αθηναικών τετράκίνητων αυτοκινήτων καταφθάσουν.Μαζί τους θα καταφθάσει και η πρόοδος το χρήμα και άντε γειά μετά.Γιαυτο και δε θέλω να χιονίζει πιά!Αν και είμαι φανατικός σκιέρ δε θέλω πια να τους βλέπω .Δε θέλω να βλέπω τα σκουπίδια τους , δε θέλω πια να τους βλέπω να πατούν μετα αυτοκίνητά τους τα δενδράκια, δε θέλω να φτάσει η εξέλιξη και ο πολιτισμός τους εδω.Ας αφήσουμε πια βρε παιδιά και κάτι χωρίς τα φώτα του πολιτισμού..ας αφήσουμε κάτι όρθιο.

Μετά τα Ανω Τρίκαλα ο δρόμος μας οδήγησε στο οροπέδιο.Εκεί υπάρχει το ορειβατικό καταφύγιο και μπορείς να δεις και το δεύτερο καταφύγιο που υπάρχει στην πλαγιά της μ.Ζήρειας.
ZHREIA-ΛΙΜΝΗ ΔΟΞΗΣ
Μπροστά μας βλέπουμε ένα βαν και πηγαίνουμε εκέι δίπλα και παρκάρουμε κι εμείς.Μα εκείνη τη στιγμή απο το βαν βγαίνει τρομαγμένος ένας τουρίστας γερμανός.Ναι ήταν εκεί και καθόταν για 3 ημέρες και νύχτες και απλά κοίταζε το βουνό όπως μας είπε.Του άρεσε η φύση και προσπάθησε να μας πει και πολλά άλλα ..όμως ο άγριος τζώνης του έδωσε να καταλάβει πως βιαζόμαστε.Κατεβάσαμε τα ποδήλατα ,φορέσαμε παπούτσια ,κράνη,γυαλιά (ο γερμανός μας κοιταζε) βάλαμε στις πίσω τσεπες τροφιμα και είμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε.Βρε Νίκο ,λέω, πες του γερμανού να μη ξανίγεται έτσι στην ερημιά γιατί θα μάθουμε τα χαμπέρια του στις ειδήσεις.Ο Νίκος του εξήγησε ότι δεν είναι η ελλάδα που διάβαζε πριν 20 χρόνια και ξεκινήσαμε.Μα μετά απο κανα δυο πεταλιές ακούσαμε το γερμανό να φωνάζει και να κρατάει κατι σταχέρια του.Στοπ.Ο μεταφραστής γύρισε να δει τι ήθελε.Αλλά ..το μόνο που ήθελε ήταν να μας δώσει μερικές σοκολάτες που είχε .Ανοιχτός άνθρωπος.Τώρα τι να του δώσουμε κι εμείς;Λοιπόν θα του φέρουμε ένα κουτί μέλι.

Ξεκινήσαμε .Η διαδρομή ήταν απο οροπέδιο προς Μεσινό -Αρχαίο Φενεό-Λίμνη Δόξης-Φενεό-Γκούρα και οροπέδιο πάλι.Δηλαδή απο το οροπέδιο θα κατεβαίναμε στη Λίμνη Δ¨οξης και μετά το δύσκολο ανάβαση ως Οροπέδιο.Ετσι απο το οροπέδιο ακολουθήσαμε το δρόμο δεξιά κι όχι αριστερά που υπάρχει και μετά όλο ευθεία.Σε μερικά σημεία που δεν το έπιανε ο ήλιος είχε δημιουργηθεί ένα μείγμα χιονιού πάγου και λάσπης αρκετά επικίνδυνο να φας τα μούτρα σου.

Σαυτο που απο την αρχή συμφωνήσαμε ήταν , όχι μαγγιές αλλά συντηριτικά για να μην πάθουμε τίποτα και ταλαιπωρηθούμε.Αλλά ..όλα ξεχνιούνται όταν ανεβαίνουμε στη σελα …Στην πρώτη κιόλας στροφή ο πρώτος βγήκε εκτός.Βρε τι είπαμε..Το ποδήλατό του ήταν σε άσχημη κατάσταση με τη μπροστινή ρόδα να έχει στραβώσει και τον ίδιο σκισμένο και στο πρόσωπο γρατζουνισμένο.Αμέσως άρχισε να μελανιάζει λόγω και του κρύου που είχε.Παιδιά ένας εθελοντής.Κάποιος πρέπει να μήνει μαζί του και να τον γυρίσει πίσω και αν υπάρχει πρόβλημα να κατέβει με ένα αυτοκίνητο ως το κέντρο υγείας.Κανένας !Θα πας εσυ !λέω στον Τάσο.Γιατί εσυ τον ξεσήκωσες και τουλεγες να δούμε ποιος είναι καλύτερος στις στροφές .Ο εθελοντής βρέθηκε .Του έδωσα τα κλειδιά και φύγαμε.

ζηρεια

Ομως αυτο που μας ανησυχούσε ήταν η ομίχλη που δημιουργήθηκε εξαιτίας της εμφάνισης του ήλιου.(Στη φωτογραφία όλη η πεδιάδα είναι σκεπασμένη με ομίχλη πυκνη).Συνεχίσαμε χωρίς κανένα πρόβλημα και λίγο πριν φτάσουμε στο χωριό Μεσινό εξαφανίστηκε ως δια μαγείας.Αυτου του είδους η ομίχλη είναι σύνηθες φαινόμενο στην περιοχή.Αλλά και σε άλλες περιοχές το έχω δει.Δηλαδή πάνω πάνω να βλέπεις πεντακάθαρα τον ήλιο και κάτω να μη μπορείς να δεις τη μύτη σου .

Απο Μεσινό συνεχίσαμε στην ευθεία που οδηγεί στον αρχαίο Φενεό και απο εκεί στην τεχνητή λίμνη Δόξης η οποία είναι κόσμημα,πανέμορφη.Στη μέση της λίμνης υπάρχει η εκκλησία του Αγίου ΓεωργίουΧωρίς να σταματήσουμε καθόλου συνεχίσαμε προς το φράγμα και απο εκεί πήραμε το χωματόδρομο προς Φενεό.Στο δρόμο είχαν δημιουργηθεί αρκετές μικρές λιμνούλες και τα παιδιά (30-40 χρονών) έμπαιναν μέσα και έβγαιναν σα γουρουνάκια.Λάσπη παντού ,στα ποδήλατα στα κολά στα μούτρα στα γυαλιά στα γάντια στις μπλούζες.Ολοι είμασταν καφετιοί.Εχει ενδιαφέρον να βλέπεις τον τάσο π.χ. σπουδαίο μηχανικό να μπαίνει όλοκληρος στις λιμνούλες ή το Νικόλα άνθρωπο της τέχνης να τρώει νόστιμη λάσπη .

Φενεός κι απο εκείΣτενό.Πριν Φτάσουμε στο Στενό ο Τζίμης είδε μια στάνη και τον βλέπουμε να στριβει και να μπαίνει μέσα .Τα σκυλιά απο πίσω.Ο τσοπάνος βγαίνει έξω και ρωτάει ποιο είμαστε και τι θέλουμε .Μα που πήγατε κι είστε έτσι ;Μας ρώταγε συνέχειαΤι θέλετε;Παππού μήπως έχεις γάλα;Ρε τζίμ του λέω καλά πως θα κουβαλήσεις το γάλα;Να ..θα μου το βάλει σε δυο μπουκάλια και θα τα βάλω στις πίσω τσέπες.Δε γίνονται αυτα που λες.Οχι….θέλω γάλα να πάρω.

Στο Στενό , την ώρα που φτάσαμε δεν υπήρχε ψυχή.Αρχίσαμε ναανεβαίνουμε το σκληρό χωματόδρομο που θα μας έβγαζε στο οροπέδιο όταν το τηλ χτύπησε.Ηταν ο τραυματίας ο οποίος ήταν καλά αλλά μας υπενθύμησε να μη ξεχάσουμε να φέρουμε κάτι του γερμανού γιατί τους περιποιήθηκε πολύ.Αμαν!Τους λέω να συνεχίσουν χαλαρά κι εγώ πάω σε ένα παντοπωλείο στο Στενό και αγοράζω ένα μέλι.Το βάζω πίσω στην τσέπη και ξεκινάω να βρω τους άλλους.Τους φτάνω .Βλέπω το Τζιμ να κάνει πετάλι και να εξέχουν τα 2 μπουκάλια γάλα που πήρε απο τον τσοπάνο.Τον φτάνω.Εχεις καθόλου νερό;Με ρωτάει.Γιατί σου τελείωσε του λέω.Οχι αλλά ..έβαλα γάλα και στο παγούρι!Τι να πω τώρα .

Η ανηφόρα συνεχίζεται ,ακούω πολλά ωχ,ουφ,φιου ,αμαν.Φτάνουμε στη διαστάυρωση επιτέλους.Αυτο το μέλι αρκετά βαρύ .Απορώ πως δε σχίστηκε η τσέπη.Απο τη διασταύρωση φτάσαμε στο οροπέδιο .Ολα καλά και ο γερμανός χαρούμενος με το μέλι του.

5 απο την παρέα αποφασίσαμε να κατεβούμε με τα ποδήλατα ως τα Τρίκαλα.Ετσι οι..οδηγοί στις θέσεις τους και φύγαμε.Μαζί μας έφυγε και ο γερμανός αφού κατάλαβε την επικινδυνότητα του ελεύθερου ελληνικού χειμερινού καμπινγκ.

¨οταν φτάσμε Στα Α.Τρίκαλα είχε πέσει ο ήλιος.Κατέβηκα με σκοπό να βάλω το ποδήλατο πάνω στο αυτοκίνητο όταν ο τρελός Δημήτρης μου λέει μα τι κάνεις εκεί ,δεν κατεβαίνουμε ως κάτω το ξυλόκαστρο με τα ποδήλατα;Μα είναι επικίνδυνο γιατί μπορεί σε κάποιο σημείο να έχει πάγο λόγω ψύχους.Ας το καλύτερα.Οχι!θα κατέβουμε με τα ποδήλατα.Βρε καλέ μου βρε χρυσέ μου τίποτα ..με ποδήλατα.Βάζουμε στο κράνος φακούς κεφαλής και σιγά σιγά φτάνουμε στο ξυλόκαστρο.

Βάλαμε τα ποδήλατα πάνω στα αυτοκίνητα και πήγαμε σε ένα ωραίο ουζερί και φάγαμε ωραία θαλασσινά.κατεβάσαμε και απο μια νταμιζάνα..πορτοκαλάδα ο καθένας και σιγά σιγά πήραμε τοδρόμο της επιστροφής γεμάτοι εικόνες και μυρωδιές υπέροχες!!

ζηρεια1

Υ.Γ Η εκδρομή έγινε το Δεκέμβριο του 2005 και η διαδρομή είναι αφιερωμένη στο φίλο Δημήτρη που δεν είναι πια στην παρέα μας.

Advertisements
Published in: on Φεβρουαρίου 4, 2007 at 5:51μμ  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://8848m.wordpress.com/2007/02/04/ziria/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: