Ο ΓΥΡΟΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΜΕ ΚΑΓΙΑΚ

H ιδέα μας βασάνιζε όλο το χειμώνα.Οχι τόσο το θέμα του αν θα τη βγάλουμε ή όχι όσο το τεχνικό κομμάτι της.Δηλαδή το που θα κοιμόμαστε τι θα τρώμε και άλλα παρόμοια.Αλλά τελικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα στην οποία παντού υπάρχουν παραθαλάσσια εξοχικά και μικρά ή μεγάλα πρωιν ψαροχώρια τέτοιου είδους προβλήματα είναι αστεία.Ετσι αφού οι αρχικοί δισταγμοί υποχώρησαν το σχέδιο άρχισε να μπαίνει στην προτελευταία φάση της δηλαδή την αγορά του κατάλληλου εξοπλισμού.

Πρώτα απόλα έπρεπε να βρούμε το κατάλληλο καγιάκ διθέσιο δυνατό και γρήγορο μαζί με τα παρελκόμενάτου.Ρωτήσαμε στην τοπική αγορά όπου βρήκαμε μερικά αλλά δεν ικανοποιούσαν τις προδιαγραφές μας.Ο γύρος της πελλοπονήσου με καγιάκ ήθελε γερό <<σκαρί>>.Τώρα τι κάνουμε;Μην ανησυχείς φίλε για να δούμε στο διαδίκτυο τι υπάρχει;Ψάξαμε και βρήκαμε στο γνωστό ebay.Κάναμε την παραγγελία και μέσα σε 20 περιπου ημέρες ήταν σπίτι μας με κούριερ.

Είχαμε στη διάθεσή μας 2 περίπου μήνες ως την πραγματοποίηση της εκδρομής μας.Ετσι μόλις το πήραμε αρχίσαμε τις βόλτες σε κοντινά μέρη (π.χ. ως Σούνιο και επιστροφή) έτσι για να γνωρίσουμε το σκάφος( τρόπος του λέγειν).Βέβαια κατά τη διάρκεια όλου του χειμώνα οι κωπηλατικές ασκήσεις με βάρη ήταν συχνές και αυτο γενικά μας βοήθησε.Οσο πλησίαζε ο καιρός για τον <<απόπλου του σκάφους>> τόσο και πολλαπλασιάζαμε τις βόλτες μας.Μάλιστα θυμάμαι πως κάναμε και ασκήσεις διάσωσης σε περίπτωση που αναποδογυριζε το σκάφος ή σε περίπτωση που κάποιος λυποθυμήσει ή τον τσιμπήσεικανένα έντομο.

Ολα έτοιμα.Με αυτοκίνητο οδηγήσαμε ως το Ναύπλιο γιατί απο εκεί θα ξεκινούσε ο απόπλους και στην Κόρινθο θα τελείωνε.Δε θέλαμε να περάσουμε απο Πόρο Υδρα και τα άλλα νησάκια γιατί εκεί υπάρχει κίνηση απο σκάφη και φοβηθήκαμε μήοως συμβεί το μοιραίο.

Αφού χαιρετήσαμε τους φίλους μας οι οποίοι με καμάρι έλεγαν σε όλους τους παρισταμενους πως είναι φίλοι μας και αφού κανονίσαμε τα της διοικητικής μέριμνας μπήκαμε στο σκάφος και συνεπαρμένοι απο τη φαντασία μας ξεκινήσαμε για τον τρομερό άθλο μας.

Φτερά ,παντού φτερά σταχέρια μας στο σκάφος στον αέρα όλα ήταν με το μέρος μας και πανω απόλα διάθεση φοβερή.Απο Ναύπλιο κατευθυνθήκαμε προς Αστρος κι απο εκεί Λεωνίδιο όπου βγήκαμε λιγάκι για να ξεμουδιάσουμε και ναεκτιμήσουμε την κατάσταση.Τελικά τα πράγματα δεν ήταν και τόσο φοβερά .Αποφασίσαμε να κάνουμε λίγο ακόμα κουπί και στην παραλία Φωκιανού να κατασκηνώσουμε και να φάμε κάτι.Αγοράσαμε νερά και ξεκινήσαμε.Εύκολα φτάσαμε στο σημείο όπου είχαμε αποφασίσει να κοιμηθούμε.Η παραλία όταν φτάσαμε είχε κάποσα άτομα.Βγάλαμε το σκάφος έξω στην παραλία διαλέξαμε κι ένα ωραίο σημείο και αρχίσαμε να μεταφέρουμε τα πράγματά μας.Εκείνη την ώρα μας πλησιασαν κάτι Αγγλοι τουρίστες οι οποιο είχαν έρθει με τροχόσπιτο και άρχισαν να μας ρωτούν διάφορα για το τόλμημά μας.Μα ςβοήθησαν στο κουβάλημα των πραγμάτων και δώσαμε ραντεβού να τα ξαναπούμε το βραδάκι.Εμείς τακτοποιήσαμε τα σλίπιγκ μπαγκ ,ανάψαμε φωτιά , μετά ανάψαμε τα γκαζάκια μας για να βράσουμε κάτι μακαρόνια που είχαμε.Μετά απο λίγο μας ήρθαν και οι Αγγλοι και αρχίσαμε την κουβέντα .Μας είπαν πως το να κάνεις κανο ή καγιάκ στη χώρα τους είναι πολύ συνηθισμένο αλλά εδω στη ελλάδα είμασταν οι πρώτοι που έβλεπαν.Η συζήτηση συνεχίστηκε ως 1 το βράδυ και τότε αποχαιρετιστήκαμε και πέσαμε για ύπνο.Ωραίο να κοιμάσαι στην παραλία.Τόσα άστρα στον ουρανό !και τα ματάκια μας έκλεισαν.

Το ξυπνητήρι χτύπησε .Ηταν 7.Ετοιμάσαμε το πρωινό μας κάναμε το μπανάκι μας (στη θάλασσα) μαζέωαμε τα πράγματά μας ,ρίξαμε το σκάφος στη θάλασσα κι αρχίσαμε το κουπί.Δεύτερη ημέρα και το σχέδιο έλεγε να φτάσουμε Νεάπολη αφού πρώτα κάναμε μια στάση Μονεμβασιά.Ομως η κατάσταση σήμερα είχε λιγάκι αλλάξει.Αρχίσαμε να νοιώθουμε ένα πιάσιμο στους ώμους και στην πλάτη.¨Οπως είπα στην αρχή κάναμε εξάσκιση αλλά ποτέ 2 ή 3 μέρες συνεχόμενες.Ομως η διάθεση ήταν στα ύψη ,βάλαμε ένα στόχο και θα τα καταφέρναμε.

Στη μονή Ευαγγελίστριας σταματήσαμε για καμία ωρίτσα έτσι για να θαυμάσουμε το μέρος και μετά κατευθείαν για Μονεμβασιά.Εκεί μας περίμενε και το όχημα υποστήριξης που είχαμε για παν ενδεχόμενο.Οι φίλοι μας περίμεναν και μας φωτογράφισαν.Ολοι μαζί ανεβήκαμε το βράχο.Αυτο εμας μας έκανε αρκετό καλό γιατί θέλαμε το περπάτημα.Θαυμάσαμε την υπέροχη θέα αλλά είδαμε και το σκάφος μας και κοντά ένα τηλεοπτικό συνεργείο που μας περίμενε για τη σχετική συνένετυξη την οποία άφησα όλη μα όλη στο φίλο μου ενω εγω κατευθύνθηκα προς την παραλία προσπαθώντας να θυμηθώ τις ωραίες αναμνήσεις που είχα απο την περιοχή.Μια και ήρθαν οι φίλοι μας αποφασίσαμε να μείνουμε στη Μονεμβασιά για το βράδυ και την άλλη μέρα θα φεύγαμε για Νεάπολη.Ομως όπως είχαμε κανονίσει απο την αρχή πουθενά δε θα τρώγαμε σε κατάστημα και δε θα κοιμόμαστε σε κρεβάτι.Ετσι βρήκαμε ένα ήσυχο μέρος στην παραλία και τακτοποιηθήκαμε.Οι φίλοι μας έφεραν μπύρες και τα είπαμε ως αργά το βράδυ.

Την τρίτη ημέρα ξεκινήσαμε για Νεάπολη.ΑΠο την αρχή της διαδρομής καταλάβαμε πως τα πράγματα θα ήταν λιγάκι δύσκολα σήμερα γιατί φύσαγε κόντρα αερα ,το νερό έσκαγε πάνω μας και το σκάφος σηκώνονταν λιγάκι.Φροντίσαμε να είμαστε πιο κοντά στην παραλία και συνεχίσαμε.ΦΤάνοντας στο Μαλέα ο άνεμος δυνάμωσε λιγάκι κι εκεί τα χρειαστήκαμε λιγάκι.Ισως ήταν και η απεραντοσύνη της θάλασσας ή το απόκρυμνο της περιοχής.Εκεί στην Αγία Ειρήνη στο εκκλησάκι ήταν κάτι άνθρωποι που μας χαιρετούσαν και κάτι μας φώναζαν αλλά που να ακούσουμε.Μετά απο ατυη τη δυσκολία φτάσαμε Νεάπολη.Αλλά δε θέλαμε να μείνουμε εκεί.Μα ςείχε κολήσει η ιδέα να πάμε στην ελαφόνησο απέναντι και να κοιμηθούμε στην όμορφη παραλία Σίμος.Αφού ξεκουραστήκαμε ,ξανά στο κουπί.Βγηκαμε στην υπέροχη παραλία.Ο κόσμος μας κοίταζε ..αλλά κι εμίς τους κοιτάζαμε.Προσπαθήσαμε να βρούμε ένα ερημικό μέρος αλλά δυστυχώς.Πέρασε εκεινη η εποχή που υπήρχαν όμορφα έρημα μέρη.Βολευτήκαμε όπως όπως.Δεν πάμε καμία βόλτα ώς το χωριό μετα πόδια να ξεμουδιάσουμε;Μη φοβάσαι δε μας κλεβει κανείς τι να μας πάρουν;Στην επιστροφή ήρθαμε με ένα αγροτικό τακτοποιηθήκαμε φτιάξαμε φαγητό και κοιμηθήκαμε.

Το πρωί μόλις άνοιξα τα μάτια μου στεκόταν απο πάνω μας ο κυρ Μιχάλης ο οποίος κατάλαβε πως απο κάπου μακρυά είχαμ εέρθει και θα ήθελε να μας κεράσει καφέ στο χωριό και πρωινό.Ε τι να κάνουμε αφού είχαμε και ένα φαν της τρέλας μας μπορούσαμε να τον απογουτεύσουμε;.Μόνο που δεν είχε όχημα και θα έπρεπε να περπατήσουμε ή …να τρέξουμε γιατί είχε έρθει για τρέξιμο.Βάλαμε τα παπούτσια μας και αφού ήπιαμε νεράκι ξεκινήσαμε.Καθώς έτρεχα έλεγα συνέχεια απο μέσα μου που στο καλό κάθε φορά μπλέκω.Μόλις άνοιξα τα μάτια μου μετά απο 3 μέρες κουπί να είμαι εδω και να τρέχω.Επίτέλους φτάσαμε.Ο κυρ Μιχάλης όμως μας τακτοποίησε κατάληλα.Ετσι αρχίσαμε να λέμε διάφορα ,διάφορες τρέλες δικές μας αλλά ακούσαμε και διάφορες τρέλες του κυρ Μιχάλη ο οποίος ναυτικός και γύρισε όλο τον κόσμο.Δεν υπάρχει περίπτωση σήμερα να φύγεται απο εδω.Μας είπε Σήμερα θα φάμε και θα πιούμε όλη μέρα.Ετσι έγινε λοιπόν.Μείναμε εκεί και διασκεδάσαμε πολύ ωραία γνωρίζοντας αρκετούς ντόπιους .Το βράδυ όμως ύπνο στη γνωστή παραλία και με το πρωινό ξύπνημα πάλι το κεφάλι του κυρ Μιχάλη είδαμε.Ομως έπρεπε να φύγουμε.

Πιάσαμε παραλία ,κουπί και δρόμο.Ο στόχος μας ήταν Γύθειο και μετά Κότρωνα.Χωρίς απρόοπτα και χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο φτάσαμε Γύθειο όπου πάλι μας περίμενε το αυτοκίνητο υποστήριξης..Εκεί περάσαμε το σκάφος με μια ειδική αλοιφή για να μη χαλάσει η επίστροση που είχε.Κάναμε τις βόλτες μας και αφού ξεπιαστήκαμε ξεκινήσαμε ξια Κότρωνα.Σαυτη τη διαδρομή αρκετά μικρά σκαφάκια μας πλησίασαν και πολλές φορές σταματήσαμε να εξηγήσουμε απο που ήρθαμε και που πηγαίναμε.Φτάσαμε στον Κότρωνα απογευματάκι .Σαυτο το μικρό μέρος βρέθηκαν αρκετοί άνθρωποι που ήρθαν κοντά μας απο περιέργεια να δουν ποιοι είμαστε και που πηγαίναμε.Εμείς εξηγούσαμε πρόθυμα αλλά στο τέλος αρχίσαμε να κουραζόμαστε.Αλλά υπομονή.

Απο Κότρωνα Ταίναρο.Φοβερή αίσθηση να περνάς το Ταίναρο .Εϊναι κάτι ανεπανάληπτο μια μοναδική αίσθηση.Φοβερή.Γενικά όλο αυτο το πόδι της Μάνης έχει κάτι όμορφο.Μια αγρια ομορφιά μοναδική.Φτάνοντας στο τηγάνι πιάνει μια μπόρα που μας ανάγκασε να βγούμε στην παραλία.Ευτυχώς ήταν κάτι σποραδικό .Μετά τη μπόρα ο ήλιος ξανά.Επόμενη στάση Οίτιλο.Εκί ήρθε πάλι το όχημα υποστήριξης όπου είχε και μασέρ.Αρχισαν οι μαλάξεις και το βογγητό πήγαινε σύνεφο.

Ξανά μέσα και κουπί για Καρδαμύλη.Εκεί θα περνάγαμε και το βράδυ μας.Σαυτο το κομμάτι της διαδρομής αρχίσαμε να αναρψτιόμαστε αν θα τα καταφέουμε γιατί οι πόνοι στην πλάτη μας άρχισαν να γίνονται πιο έντονοι.Στην Καρδαμύλη αρκετός κόσμος μαζεμένος μεταξύ των οποίων και αρκετοί γερμανοί τουρίστες μεταξύ των οποίων και ο Καρλ ο οποίος κάνει πολύ κανό και πάντα όπου πάει έχει μαζί του κι ένα.Μόλις μας είδε χάρηκε πολύ και έτρξε να μας βοηθήσει .Ολη την ώρα ήταν χαρούμενος μαζί μας και τελικά μας έριξε τη βόμβα του .Μπορώ νάρθω μαζί σας;Μέχρι που;Μέχρι την Κορώνη.Εκεί θα με περιμένει η γυναίκα μου με το αυτοκίνητο.Τι να σου πω έλα ,εμείς έχουμε το ρυθμό μας όμως δε μπορούμε να πάμε ούτε πιο γρήγορα ούτε πιο αργά.

Το επόμενο πρωί ο κάρλ μας περίμενε έτοιμος με τη στολή του το κράνος του και όλα τα υπόλοιπα.Δε μας δημιούργησε κανένα πρόβλημα το αντίθετο μας είπε διάφορα κόλπα και τεχνικές για πιο γρήγορο κουπί.Στο Πεταλίδι σταματήσαμε λίγο μετά Κορώνη και τέλος Φοινικούντα.Εκεί μας περίμενε και η γυναίκα του Κάρλ.Το πρόσωπό μας και τα χέρια μας άρχισαν να ξεφλουδίζουν παρόλες τις αλοιφές που βάζαμε.Το βράδυ η παρέα μας μεγάλωσε με πατριώτες του Κάρλ οι οποίοι άκουσαν με μεγάλο ενδιαφέρον τις ιστορίες μας.

Το άλλο πρωί χαιρετηθήκαμε με τον κάρλ και δώσαμε ραντεβού στη Γερμανία να κοπηλατήσουμε σεκείνα τα μέρη.Απο Φοινικούντα ,Μεθώνη ,Πύλο όπου κάναμε στάση γιατί το μοτέρ (βιολογικό) είχε κουραστεί λιγάκι.Πάλι μασάζ ,λιγάκι περπάτημα,πολύ νερό και αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρουμε.

Απο Πύλο χωρίς τίποτα ιδιαίτερο Κυπαρισσία και πάλι στάση για βράδυ.Απο εκεί Κατάκολο.¨ολη αυτη την ημέρα σαυτη την τεράστια παραλία έλεγα συνέχεια μέσα μου ε ρε τρέλα πουχει ο κόσμος.Μα κι ο φίλος μου αναρωτήθηκε γιατί το κάνουμε αυτο.Ελα μη μπαίνει αμφιβολία μέσα σου τώρα που φάγαμε το γάιδαρο κουράγιο.Σήμερα παρόλη την κούραση είχαμε ένα ωραίο και γρήγορο τέμπο.Μας άρεσε.

ΑΠο Κατάκολο Κυλλήνη και μετά Πάτρα χωρίς απρόοπτα.Απο Πάτρα Αίγιο και στάση στο ΔΙακοφτό.Εκεί μας περίμενε το όχημα υποστήριξης με τις τελευταίες οδηγίες και βοήθειες γιατί α΄θριο θα φτάναμε στον προορισμό μας.Τα χέρια μας ,η πλάτη μας πονούσε.Δε μπορούσαμε να σταθούμε όρθιοι αλλά τώρα θα κάναμε πίσω;

Την επόμενη τακτοποιήσαμε τα πράγματά μας φορέσαμς την καλή στολή μας χαιρετήσαμε και δώσαμε ραντεβού στο Λέχαιο όπου θα τελείωνε και η ιστορία.Ολες τις υπόλοιπες ώρες συνέχεια μιλάγαμε και λέγαμε διάφορα περιστατικά για την εκδρομή μας.Τη σκέψη μας τους νδοιασμούς το πείσμα τον κυρ Μιχάλη τον Κάρλ όλους αυτους τους περίεργους που μας συνάντησαν

Λίγο ακόμα πριν το τέλος.Βλέπω στο βάθος το όχημα υποστήριξης κόσμο και τηλεοπτικό συνεργείο.Μιλα εσυ δεν έχω όρεξη .

Ξέρεις τι σκεπτόμουν τώρα;Είσαι του χρόνου να……(Αμαν ..πάντα αναρωτιέμαι που έχω μπλέξει κιαν ποτέ θα ξεμπλέξω!)

Υ.Γ  ΑΥΤΗ Η ΩΡΑΙΑ ΒΟΛΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2002 

Advertisements
Published in: on Φεβρουαρίου 15, 2007 at 6:50μμ  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://8848m.wordpress.com/2007/02/15/%ce%9f-%ce%93%ce%a5%ce%a1%ce%9f%ce%a3-%ce%a4%ce%97%ce%a3-%ce%a0%ce%95%ce%9b%ce%9f%ce%a0%ce%9f%ce%9d%ce%9d%ce%97%ce%a3%ce%9f%ce%a5-%ce%9c%ce%95-%ce%9a%ce%91%ce%93%ce%99%ce%91%ce%9a/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: