ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΟΥ ΒΟΥΡΑΙΚΟΥ

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Για να φτάσει κάποιος ως το φαράγγι του Βουραικού πρέπει να ακολουθήσει τον εθνικό δρόμο Αθήνα -Πάτρα .Περνάμε Ξυλόκαστρο ,Κιάτο κι άλλες όμορφες παραθαλάσσιες τοποθεσίες και φτάνουμε στο Διακοπτό. Εκεί πηγαίνουμε στο σιδηροδρομικό σταθμό και προσπαθούμε να παρκάρουμε κάπου εκεί κοντά άν έχουμε έρθει με το αυτοκίνητό μας γιατί από εδώ αρχίζει η περιπέτειά μας.

Αν στην παρέα μας υπάρχει κάποιος που δε θέλει να περπατήσει μπορεί να πάρει από εδώ το τρενάκι τον οδοντωτό και να μας περιμένει ως τη Ζαχλωρού ή ως τα Καλάβρυτα αναλόγως που θέλουμε να πάμε. Εμείς μπορούμε να ξεκινήσουμε περπατώντας και μέσα απο μια πανέμορφη διαδρομή που το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η ασφάλεια μπορούμε να φτάσουμε ως Ζαχλωρού κι αν υπάρχει και κανένας ζόρικος μαζί μας μπορούμε να τον πάμε ως Καλάβρυτα. Η διαδρομή για τους ζόρικους (Διακοπτό-Καλάβρυτα) είναι περίπου 24 χιλιόμετρα ενω η χαλαρή διαδρομή (Διακοτό-Ζαχλωρού) είναι 12 χιλιόμετρα. Εμένα πάντοτε μου άρεσε να κάνω τη χαλαρή διαδρομή γιατί είναι πανέμορφη με όμορφα χρώματα, λουλούδια κι ένα υπέροχο ποταμό ,το Βουραικό , να σε συντροφεύει.

Μάλιστα θα σας πρότεινα και κάτι πιο ξεκούραστο γιατί ο Βουραικός είναι για χαλάρωμα και ξεκούραση όποιος θέλει να πουλήσει τρέλα ας πάει τον Ιούνιο να τρέξει το μαραθώνιο του Ολύμπου ή να κάνει 75 χλμ ορεινά στο Νταβός ή βρε φίλε ας κάνει και το γύρο του Μόντ Μπλάνκ. Λοιπόν ,προτείνω να αφήσουμε το αυτοκινητάκι μας στο Διακοπτό ,να πάρουμε το τρενάκι και να ανεβούμε στη Ζαχλωρού . Από εκεί να κατεβούμε χαλαρά τα 12 όμορφα χιλιόμετρα ,να κάνουμε και μπανάκι στον ποταμό (αν επιτρέπει ο καιρός) και να φάμε τα τυρόψωμά μας. Στο τέλος της διαδρομής θα έχουμε γεμίσει χρώματα και μυρωδιές θα πάθουμε <<βραχυκύκλωμα>> και δε θα θέλουμε να γυρίσουμε στην πόλη μας. Εχω να σας προτείνω και ακόμα κάτι πιο σκληρό που για να πω την αλήθεια όταν το έκανα συνέχεια έλεγα μέσα μου ποιανού ιδέα ήταν. Δηλαδή με μάουτεν να ξεκινήσουμε από Διακοπτό και να πάμε ως Καλάβρυτα και μετά επιστροφή απο άσφαλτο να δούμε και το Μέγα Σπήλαιο.Αλλά προσοχή γιατί η <<σούπα>> είναι μέσα στο πρόγραμμα. Μ αυτό τον τρόπο θάχεις και παράσημα στα γόνατά σου ή στα χέρια σου.

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι δεν υπάρχει κίνδυνος (αλλά πρέπει κι εμείς να έχουμε το νου μας) ,οι οδηγοί του οδοντωτού προσέχουν και υπάρχουν περιπτώσεις που έχουν σταματήσει ενω προτείνω να έχετε μαζί σας ένα φακό γιατί σε κάποιο σημείο μπαίνετε μέσα σε ένα τούνελ για κάμποσα μέτρα το οποίο είναι σκοτεινό. Αν εκείνη τη στιγμή έρχεται και τρένο καλό είναι να κάνετε γνωστη την παρουσία σας με το φακό. Γενικά είναι μια οικογενειακή όμορφη εκδρομή.

Την πρώτη φορά που πήγα έμεινα έκθαμπος. Κυριολεκτώ.Οχι όμως τόσο για την ομορφιά του τοπίου όσο για το έργο .Αν σκεφτεί τι έφτιαξαν εκείνη την εποχή με τα μέσα που χρησιμοποιούσαν πραγματικά μπορείς να ρωτήσεις <<σήμερα γιατί δε γίνιονται τέτοια έργα>> μετα χρήματα και τα μέσα που έχουμε; Το σπουδαίο αυτό έργο έγινε επι κυβερνήσεως Τρικούπη και πραγματικά βοήθησε τα χωριά της περιοχής να επικοινωνήσουν με τον έξω κόσμο και η σπουδαιότητά του διατηρήθηκε ως τη στιγμή που έγινε ο δρόμος Διακοπτού Καλαβρύτων δηλαδή ως το 1925.Στο έργο συμμετείχαν Γαλλικές και Ιταλικές εταιρίες κι αυτό δεν είναι τυχαίο .Αυτές οι χώρες έχουν και είχαν τεράστια τεχνογνωσία σχετικών έργων λόγω Αλπεων. Σε μερικά ανηφορικά σημεία υπήρχε το λεγόμενο δόντι. Ενας μηχανισμός που βοηθούσε το τρενάκι να βγάλει την ανηφόρα. Κόστισε 3.900.000 χρυσές ελληνικές δραχμές .Είναι γεγονός ότι επι Τρικούπη έγιναν σπουδαία εθνικά έργα.(Σήμερα δεν ξέρω τι γίνεται!)

Απ ότι γνωρίζω επι Κυβερνήσεως Μητσοτάκη είχε έρθει σε επαφή ο ΟΣΕ με Ελβετική εταιρία για την αναβάθμιση των τρένων του Οδοντωτού αλλά και γενικότερα για ένα καλύτερο σχεδιασμό. Αλλά έπεσε η κυβέρνηση και τα σχέδια έμεινα ..σχέδια. Εχω ακούσει και προτάσεις <<ειδικών>> περί μη συμφέρουσας λειτουργίας ,ύπαρξης του οδοντωτού. Αυτό που πάντα λέω και θα το λέω για πάντα ,σαν απάντηση των παραπάνω, είναι ότι όλες αυτές τις ομορφιές που έχει η Ελλάδα όλα αυτα τα όμορφα ποτάμια και τα παρθένα φαράγγια έπρεπε να τα είχαν τίποτα Γάλλοι ,Γερμανοί γενικώς τίποτα δυτικοί ή Γιαπωνέζοι γιατί αυτοί πραγματικά ξέρουν να προσέχουν αλλά και να αναδεικνύουν το περιβάλλον.Ο Οδοντωτός και το φαράγγι του Βουραικού συνδέονται με την ιστορία μιας ολόκληρης περιοχής κι αυτο δε μετριέται με χρήματα γιατί όλα στη ζωή δεν είναι χρήμα….

Υ.Γ Οι πεζοπορικές διαδρομές που περιγράφονται σ αυτό το blog θα πρέπι να γίνονται με τη συνοδεία έμπειρων ορειβατών ή μέσα απο ορειβατικούς συλλόγους .Τονίζω -ποτέ δεν πάμε πουθενά μόνοι και μάλιστα χωρίς εμεπιρία.

Advertisements
Published in: on Μαρτίου 9, 2007 at 5:04μμ  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://8848m.wordpress.com/2007/03/09/voyraikos/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: