OΙ ΛΑΖΑΡΙΝΕΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΖΑΡΟΣ

Πες μας Λάζαρε τι είδες
εις τον Αδη που επήγες;
-Είδα φόβους ,είδα τρόμους
είδα βάσανα και πόνους.

Οι ετοιμασίες άρχιζαν από την Παρασκευή έτσι ώστε το Σάββατο όλα να ήταν έτοιμα. Τα παιδιά έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λαζάρου και κρατώντας ένα καλάθι με λουλούδια γύριζαν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας το Λάζαρο. Σε ορισμένες περιοχές όπως για παράδειγμα στην Πελοπόννησο ή στη Θεσσαλία το Λάζαρο τον έλεγαν νεαρά κορίτσια οι Λαζαρίνες. Μ αυτό τον τρόπο δίνονταν η ευκαιρία στα κορίτσια να μπουν στο σπίτι και να γνωριστούν με τα αγόρια και τις μελλοντικές πεθερές. Χρήματα δεν έπαιρναν παρά μόνο αυγά και κουλούρια. Σε μερικά σπίτια οι νοικοκυρές έφτιαχναν ειδικά κουλούρια ,τα οποία έδιναν στα παιδιά που θάρχονταν να πουν το Λάζαρο,τα Λαζαρούδια
Η γιορτή του Λαζάρου είναι συνδεμένη με τον αιώνια αγωνία της μεταθανάτιας ζωής. Δεν είναι τυχαία η εποχή που γίνεται αυτή τη γιορτή αλλά και γενικότερα το Πάσχα. Μέσα στα λουλούδια ,την εποχή που όλη η πλάση ξυπνάει από τη χειμερινή νάρκη. Ο Λάζαρος είναι μήνυμα αισιοδοξίας και ταυτόχρονα τονίζει την παντοτινή διάθεση του ανθρώπου για ζωή.

Δώστε μου νερό λιγάκι

να ξεπλύνω το φαρμάκι

της καρδιάς μου των χειλιών

και μη με ρωτάτε πλέον.

Advertisements
Published in: on Μαρτίου 31, 2007 at 9:06πμ  Comments (1)  

The URI to TrackBack this entry is: https://8848m.wordpress.com/2007/03/31/lazarines/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentΣχολιάστε

  1. Tου Λαζάρου

    Nεφοσκεπές ψιλόβροχο ημέρας.
    Kάτι μωραί καμπάνες πιτσιλάνε
    τον ύπνο του Λαζάρου να εξέλθει.
    Kαλά στοκαρισμένο το φως γύρω γύρω.

    Eίχα και γω να δεύρο κάποιους έξω
    μα δε μου αποκρίθηκαν αν θέλουν.

    Πώς ν’ αποκριθούν
    με ωτακουστή που άφησες καλά στοκαρισμένο
    το φως γύρω γύρω.

    Kι έπειτα γιατί τους ρωτάς αν θέλουν.
    Tο θαύμα δε ρωτάει.
    Σ’ αρπάζει από το αυτί και
    σέρνοντας σε πετάει στο φως.
    Xαίρεσαι βέβαια με την έκλαμψη, δεν αντιλέγω
    αλλά σε τρώει από μέσα σκουλήκι η αγωνία
    μην είναι και τα θαύματα θνητά.

    Άστους λοιπόν καλύτερα εκεί
    μην έχωμεν να άρωμεν για δεύτερη φορά
    κενόν τον κράββατόν τους.

    Tίποτα δεν άκουσες;
    Kι όμως, όλην αυτή την ώρα εδώ μέσα
    με άλλα κουβεντιάζοντας να πάρω λίγο αέρα
    σε σένανε μιλούσα εκεί κάτω.
    ότι δε σε προσφώνησα;
    Mε ποιο απ’ όλα τα Λερναία ονόματα
    να σε πρωτοφωνάξω.
    Όποιο κι αν κόψω αποζητώντας σε
    φυτρώνει αμέσως άλλο.
    Δημουλά Κική


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: