Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

ΝΟΜΟΣ :ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΧΩΡΙΟ:ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

<<Εδώ πως έγινε η μάχη,τον πρόδωσαν;

Τον πρόδωσαν,από το Βούλγαρο Κομιτατζή τουρκαλβανός στην καταγωγή του αλλά τον είχαν κάνει οι Βούλγαροι αξιωματικό.Ηταν πολλά χρόνια,ένα γενίτσαρο,τι να πω δε μπορώ να βρω λέξη να το ονομάσω.

Από μικρό έφυγε από την Αλβανία,τσοπανόπουλο στο παρακάτω χωριό,αλητόβλαχος,ότι ήθελε έκανε ,κι αφού τον πλησίασαν οι Βούλγαροι τούδωσαν αξιώματα ,λεφτά,μετά ήταν το κακό κι άρχισε και δρούσε ανενόχλητος.Μήτρε Βλάο,τον αποκαλούσαν ,το μόνο που ήξερε ήταν πως τον έλεγαν Δημήτρη -Μήτρε- το Βλάο το είχαν δώσει επειδή ήταν στα ζώα,επίθετο δεν έφερε όμως.

Λοιπόν, αφού ο Μελάς ήρθε τραυματισμένος εκεί σε μια μάχη με τους Τούρκους στην περιοχή της Φλώρινας.Το τραύμα του το κρύο αλλά και η πείνα τον ανάγκασαν να μπει σε σπίτια γιατί ο Οκτώβρης ήταν βαρύς.13 Οκτωβρίου ήταν.

Πράγματι ήρθε στο σπίτι αυτό ,που ήταν του παππού μου όπως σας έχω πει,Χατζής Ιωάννης Κατζάκης το όνομάτου,προτίμησε ο ίδιος να μήνει στο σπίτι αυτό αλλά σε 5-6 σπίτια γύρω έβαλε από επτά άτομα.49 και ο Μελάς 50 ,όλη η παρέα του Μελά.

Το διπλανό σπίτι εκεί,ήταν μικρότερο βέβαια αλλά στο ίδιο ήταν ο καπετάν Βολάνης ο Χρήστος Τρεμπενιώτης οπλαρχηγοί κι αυτοί και μόλις έδεσε το πόδι του περιποιήθηκε το τραύμα του κι έφαγε φασολάδα που του πρόσφερε η γιαγιά μου.Μίλησε στους παρευρισκόμενους κατοίκους , ο σκοπός ήταν η οργάνωση δεν ήταν μάχιμος να δίνει μάχες.

Αλλά κάποιος αφελής κάτοικος του χωριού βγήκε κι είπε πως βρίσκεται εδώ ο Μελάς με τα παλικάρια του.Το πληροφορήθηκε ο Μητρόβλαχος που σας έλεγα και γράφει σε ένα σημείωμα το οποίο έδωσε σε ένα γελαδάρι στο παρακάτω χωριό το Μακροχώρι ,να το δώσει στο διοικητή που είχαν εκεί οι Τούρκοι.Το διαβάζουν οι Τούρκοι,τους καλούν σε πόλεμο υποδεικνύοντας αυτά τα σπίτια ,λέγοντας τους πως θα είναι ο ίδιος ο Μελάς μέσα.Το πίστεψαν οι Τούρκοι.Οπλισαν 120 άνδρες στρατιώτες με σύγχρονα όπλα και άρχισαν την ανηφόρα για το χωριό αυτό.Πάμε στα Στάτιστα.Ετσι λέγονταν το χωριό αυτό Στάτιστα ,παλαιό όνομα.

Εντωμεταξύ ο Μελάς ειδοποιήθηκε ότι ανεβαίνουν Τούρκοι στο χωριό.Μπορούσε να εγκαταλείψει ,να φύγει.Φτάσαν οι Τούρκοι στο χωριό.Απλά έδωσε εντολή ο Μελάς να μη βγεί κανένας από τα σπίτια και δώσουν στόχο στους Τούρκους.Θα περάσουν και θα φύγουν δεν έχουν να κάνουν μαζί μας τίποτα.Δυστυχώς αυτό δεν έγινε.Αυτό ήταν το λάθος του.

Πήγαν μέχρι την άνω Στάτιστα.Στην επιστροφή τότε οι γιαγιάδες έτυχε να βγάζουν ψωμί απ τους φούρνους για να ταίσουν τα παλικάρια.Βλέποντας τους Τούρκους να έρχονται κρύφτηκαν βίαια μέσα στο σπίτι εκεί.Οι Τούρκοι θέλαν να μπουν μέσα να δουν τι έχει.Τότε άρχισαν να το παραβιάζουν με το τσεκούρι ενώ είχε πάρει να σκοτινιάζει.Βλέποντας πως η πόρτα παραβιάζεται,σπάεινα μπουν οι Τούρκοι ο Βολάνης τραβάει το όπλο και σκοτώνει τον Τούρκο στρατιώτη που χτυπούσε.

Στο δρόμο από Καστοριά προς Φλώρινα δεξιά μας θα δούμε ταμπέλα προς Χαλάρα,Μακροχώρι,Μελάς

Η σάλπιγγα χτύπησε ,θέσεις μάχης άρχισαν να φωνάζουν οι Τούρκοι Μήτρο και πουλι να γίνεις δε γλυτώνεις είσαι περικυκλωμένος.

Τότε ο Μελάς στην αίθουσα αυτή όπου βρισκόταν,εκεί, υπήρχε η καταπακτή από κάτω υπήρχε κελάρι,το σήκωσε με σκοπό να μπορέσει να φύγει προς το διπλανό σπίτι αλλά βγαίνοντας κάτω οι άσπρες κάλτσες που φορούσε μέσα στο σκοτάδι δώσαν στόχο.

Ακούστηκε το μπαμ.Στη μέση με βρήκαν τα σκυλιά φώναξε στα παλικάρια του.Τον ξανανέβασαν στο σημείο αυτό εκεί κάτω ,εκεί βρέθηκε η κάπα του, η γούνα με το αίμα.Τα τελευταία λόγια που πρόλαβε και είπε στο πρωτοπαλίκαρό του Λάκη Πύρζο ,ο οποίος ήταν από τη Φλώρινα,Νίκο πάρε το ντουφέκι ,το σταυρό δώσε στη γυναίκα μου και πες της ότι έκανα το καθήκον μου.Σκοτώστε με μη με αφήνετε ζωντανό στους Τούρκους και φύγετε.Η τελευταία λέξη απ τα χείλη του.

Αφού πέθανε τον ξανακατέβασαν από εδώ στο δίπλα που ήταν στάβλος .Εκεί τον σκέπασαν και έφυγαν.Δε μπορούσαν να φύγουν οι επτά από το διπλανό σπίτι.Συνέχιζαν τη μάχη με τους Τούρκους ωσπου και σαυτούς τελείωσαν τα πυρομαχικά ,παραδόθηκαν στη συνέχεια και οδηγήθηκαν στο Επταπύργιο.Επτά ολόκληρα χρόνια πέρασαν για να μάθουν ότι είχαν χάσει το Μελά ,οι επτά δεξέρανε.

Ξέρανε μόνο οι επτά που ήταν μαζί με το Μελά.Η γιαγιά μου η οποία εγκατέλειψε το σπίτι μέσα στη μάχη,κοιμήθηκε στη διπλανή γειτόνισσα, το πρωί όταν ήρθε εδώ δε βρήκε τίποτα.Το είχαν ριμάξει οι Τούρκοι αλλά μπαίνοντας στο στάβλο αντίκρυσε το Μελά νεκρό.Βοήθεια δεν υπήρχε.

Δεν τον είχαν βρεί οι Τούρκοι;

Δεν τον είχαν βρεί.Αναγκάστηκε να πάει στις γυναίκες αυτές που είχαν καταλύματα τα σπίτια ,γιατί δε μπορούσε να εμπιστευτεί κανένα άλλο.Τις φώναξε,άλλες κουβαλούσαν,άλλες σκάβαμε 400 μέτρα το ρέμα εκεί.Τον θάψανε μυστικά πάντα να μη διαδοθεί ο θάνατος.

Το βράδυ ήρθαν τρία παλικάρια .Ρώτησαν τη γιαγιά μου και τους πήγε και τους έδειξε.Σκοπός ήταν να πάρουν το σώμα και να το πάνε στην Αθήνα αλλά στάθηκε αδύνατο γιατί εμφανίστηκαν Τούρκοι.Ηταν δύσκολο να φύγουν τρία άτομα με ένα νεκρό.Με χίλια βάσανα αποφάσισαν ,θα πάρουμε μόνο το κεφάλι και θα φύγουμε και οι τρείς,πράγμα που έκαναν.Κόψαν το κεφάλι με χίλια βάσανα όπως σας είπα ,έφτασαν μέχρι το Πισοδέρι .Εκεί το πήρε κάποιος παπα Σταύρος Τσάμης.Τόθαψε αρχικά στην Αγία Τριάδα ένα ξωκλήσι αλλά φοβήθηκε επειδή ήταν πέρασμα ληστών εκεί και το πήγε σε άλλο πιό ήσυχο την Αγία Παρασκευή.

Πέντε ολόκληρα χρόνια έμεινε το κεφάλι χώρια από το σώμα και σύμπτωση έγραψε ο τύπος της Αθήνας και μετά πέντε ημέρες το πληροφορήθηκαν και οι Τούρκοι,το γεγονός ότι σκοτώθηκε ο Μελάς.Ηρθαν εδώ,έδωσαν το ξύλο της αρκούδας στους κατοίκους,λύγισαν ,μαρτύρισαν,ξεθάφτηκε το σώμα ακέφαλο όπως ήταν και μεταφέρθηκε στην πόλη της Καστοριάς.Στη συνέχεια εκεί ο μητροπολίτης Καραβαγγέλης ζήτησε την άδεια από τον Τούρκο διοικητή, το πήρε το σώμα και το έθαψε δίπλα από τη μητρόπολη στην εκκλησία Αγίου Ταξιάρχη.Εκεί σήμερα βρίσκονται τα οστά του

Με επιθυμία της γυναίκας του ,που έζησε 102 χρόνια,η κόρη του πριν 25 χρόνια έφερε και τα δικά της οστά ,δίπλα στο Μελά και αναπαύονται στον άλλο κόσμο αφού στη ζωή δε μπορούσαν.

33 χρονών παλικάρι θανατώθηκε για την ελευθερία μας!!>>

Υ.Γ.Οποιος διαβάσει καλά το παραπάνω κείμενο μπορεί να καταλάβει ποιός το αφηγείται.Η συνέντευξη έγινε τον Αύγουστο του 2007 και γιαυτό το λόγο αποκλειστικά ταξίδεψα ως το χωριό Παύλος Μελάς. Τέλος θα ήθελα να τονίσω πως αυτό που ονομάζουμε πολιτεία ή Ελληνικό κράτος ή όπως θες πέστο οφείλει με πράξεις και έργα να ξεπληρώσει το μεγάλο χρέος που έχει απέναντι στη μνήμη των απανταχού ανα των αιώνων Μελάδων.

Είναι σπαρακτικό το σπίτι που άφησε την πνοή του ο μεγαλύτερος ήρωας του Μακεδονικού αγώνα να είναι υπό κατάρρευση.
AddThis Social Bookmark Button

Bloggers Unite - Blog Action Day

Advertisements
Published in: on Οκτώβριος 11, 2007 at 4:17μμ  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://8848m.wordpress.com/2007/10/11/melas/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: