9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2008- ΕΝΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΑΚΟΜΑ ..

Τέλος ..τα ψέματα τελείωσαν.Αύριο το πρωί θα είμαι στην εκκίνηση του 26ου μαραθωνίου Αθηνών.Ενας ακόμα μαραθώνιος στη ζωή μου.
Οταν προσπαθώ να μιλήσω για το μαραθώνιο δρόμο δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω δηλαδή είναι τόσα πολλά αυτά που έχεις να πεις κι απο την άλλη υπάρχει το καλύτερα μη μιλάς γιατί με το πολύ μπλα μπλα ευτελίζεις το μεγαλείο μιας κατάστασης.
42 χλμ .Πάντοτε ρώταγα και ακόμα και τώρα ρωτάω τον εαυτό μου γιατί τρέχεις δηλαδή τι θέλεις να πετύχεις αφού ούτε χρήματα ούτε δόξα ούτε τίποτα απ όλα αυτά τα γνωστά θα κερδίσεις.Τότε γιατί ταλαιπωριέσαι σωματικά αλλά πολύ περισσότερο ψυχικά;Δεν ξέρω κι ούτε μπορω να απαντήσω σαυτο το ερώτημα.Αν βρω και την απάντηση ίσως τότε σταματήσω και να τρέχω .Ελπίζω όμως ποτέ να μη βρω την απάντηση και να συνεχίζω να τρέχω σε μαραθώνιους (κι όχι μόνο).
Είναι ένα προσωπικό στοίχημα.Να απλά λες αύριο θα πάω και θα τρέξω 42 χλμ και θα προσπαθήσω να κάνω και ένα καλό χρόνο.Να αυτο τίποτ άλλο.Ε , αν τα καταφέρεις τότε καλά αν για τον α ή β λόγο δεν τα καταφέρεις τότε εσύ και όλοι που σε περιβάλουν θα περάσουν μαρτυρικούς μήνες ώς τον επόμενο μαραθώνιο.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που αποφάσισα να τρέξω μαραθώνιο.Είχα πείσμα και λύσσα να τερματίσω που τίποτα στον κόσμο δε μπορούσε να με εμποδίσει.Ο κοέλιο δεν είναι αυτός που λέει πως αν θέλεις κάτι να πετύχεις όλο το σύμπαν συμμαχεί μαζί σου να το καταφέρεις;Ε λοιπόν είχε, έχει δίκιο.Πράγματι αν θες κάτι πολύ τότε go for it.
Ναι.Σύντροφοι ,συναγωνιστές ,συναθλητές κουράγιο μια στιγμή στην αιωνιότητα θαναι τα αυριανά 42 χλμ.Αμαν, life shows no mercy.
Λοιπόν ,καλη επιτυχία σε όλους ,καλή επιτυχία και στο Χρηστάκι που θα σαρώσει στο πεντάρι (έχει καλό δάσκαλο) και τέλος θέλω να πω ευχαριστώ πολύ στο φίλο μου το Γιάννη (και μέντορά μου)που είναι πραγματικά καλός φίλος και καλό παιδί και του εύχομαι το καλύτερο γιαυτόν .

Ο καλός μου φίλος Χάρης μου έστειλε μέσω email ένα πολύ ωραίο σχόλιο και θα ήθελα να το βάλω εδώ κάτω από το κειμενάκι που έγραψα για να το θυμάμαι όποτε το διαβάζω :
Φίλε Αλέκο
Διάβασα το άρθρο σου 3 φορές μόνο και μόνο για να διαπιστώσω που πιθανόν δεν συμφωνώ αλλά είναι σαν να το έγραψα εγώ. Αυτά είναι τα πραγματικά συναισθήματα του αγνού, απλού και ανιδιοτελή μαραθωνοδρόμου. Για να ζήσουμε αυτό το συναίσθημα τρέχουμε καθημερινά σε στάδια, σε δρόμους, σε βουνά. Χύνουμε στο πέρασμα μας κιλά ιδρώτα, αφήνουμε για ώρες τις οικογένειες μας και τις υποχρεώσεις μας για να βιώσουμε την μαγική στιγμή του τερματισμού. Μοναδικός μας αντίπαλος ο χρόνος και εαυτός μας. Να πετύχουμε κάτι καλλίτερο από πριν.
Επειδή απουσίαζα τις τελευταίες 3 μέρες και δεν σε είδα (ήμουν Πάτρα) σου εύχομαι κουράγιο και καλό τερματισμό. Θα προσπαθήσω να είμαι εκεί στο τερματισμό σου, να σε χειροκροτήσω και να ζήσω μαζί σου αυτή την απερίγραπτη ικανοποίηση. Θέλω μόνο να μου αποκαλύψεις τον Μέντορα σου. Χάρης.

Σωστά αυτά που λες Χάρη.Αλλά τα καταλαβαίνουν μόνο άνθρωποι όπως εσυ κι εγώ που τρέχουμε και ξέρουμε τι εστί Μαραθώνιος.Κατάθεση ψυχής ούτε χρόνοι ούτε σε πέρασα και με πέρασες ούτε τίποτ άλλο απλά κατάθεση ψυχής.Ομως οι συνάνθρωποί μας συμπολίτες μας δυστυχώς προτίμησαν να κοιμηθού ή να πάνε βόλτα ή να κάνουν κάτι άλλο παρά να έρθουν να μας χειροκροτήσουν και να μοιραστούν μαζί μας την αγωνία ,την προσπάθεια του τερματισμού μας.Και το μεγάλο μου παράπονο γιατί κάνω αθλητισμό από 15 ετών (ποδηλασία)σε αθλήματα εκτός στίβου ανοικτά δηλαδή στο κοινό  είναι αυτό το παραπάνω που έγραψα ότι δηλαδή είσαι μόνος .Λίγοι πολλοί λίγοι άνθρωποι μετρημένοι θα έλεγα ήταν σήμερα να σε χειροκροτήσουν να σου πουν ένα απλό μπράβο.

Την τεράστια διαφορά μπορεί να την καταλάβει όποιος έχει τρέξει σε αγών στο εξωτερικό.Εκεί είναι ένα πανηγύρι.Σε όλη τη διαδρομή έχει τόσο κόσμο που σε χειροκροτεί και προσπαθεί απλά να σε αγγίξει να σε πιάσει να σε χαιδέψει που νομίζεις πως είσαι παγκόσμιος πρωταθλητής..

Αυτά φίλε Χάρη.Οσο για τον μέντορά μου ..ε αυτόν πρέπει να τον ξέρεις ποιός είναι.Ο Γιάννης .Ηταν ο πρώτος που κατάλαβε πως έχω μέσα μου το άγριο άλογο και πως έχω φλέβα πρωταθλητή …Το κατάλαβε με την πρώτη!

Οσο για το Χρηστάκι όπως είπα σάρωσε …έχει καλό δάσκαλο.

Σου εύχομαι (γιατί είσαι πολύ καλός άνθρωπος ) υγεία και να είσαι πάντα γερός ώστε να τρέχεις γιατί το τρέξιμο πράγματι είναι βάλσαμο!
AddThis Social Bookmark Button

Advertisements
Published in: on Νοέμβριος 8, 2008 at 9:22μμ  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://8848m.wordpress.com/2008/11/08/mara/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: