TO ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

ΝΟΜΟΣ :ΑΡΤΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗ:ΑΡΤΑ

Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες
γιοφύρι εθεμέλιωναν στης Άρτας το ποτάμι.
Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν.
Μοιρολογιούν οι μάστοροι και κλαιν οι μαθητάδες:
«Αλοίμονο στούς κόπους μας, κρίμα στις δούλεψές μας,
ολημερίς να χτίζουμε το βράδυ να γκρεμιέται.»
Πουλάκι εδιάβη κι έκατσε αντίκρυ στό ποτάμι,
δεν εκελάηδε σαν πουλί, μηδέ σαν χελιδόνι,
παρά εκελάηδε κι έλεγε ανθρώπινη λαλίτσα:
«Αν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει,
και μη στοιχειώσετε ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη,
παρά του πρωτομάστορα την όμορφη γυναίκα,
που έρχεται αργά τ’ αποταχύ και πάρωρα το γιόμα.»

Το γνωστό ποίημα κάνει αναφορά στο γεφύρι της Αρτας και κρύβει την παρακάτω αλήθεια:Κάποτε ζητήθηκε από τους κατοίκους της Αρτας να χτίσουν ένα γεφύρι.Αυτοί ,για να κερδίσουν χρήματα αλλά και για να έχουν καλές σχέσεις με τους Τούρκους άρχισαν να το χτίζουν.Ομως ,έμαθαν πως σκοπός της κατασκευής ήταν η διέλευση τούρκικου στρατού με σκοπό να καταπνίξει μια εξέγερση.Ετσι ενω την ημέρα το έφτιαχναν τη νύχτα το κατέστρεφαν.Οι Τούρκοι (οταν το κατάλαβαν) έσφαξαν τον πρωτομάστορα και τη γυναίκα του κι έτσι το έργο τελείωσε.

Το γεφύρι , πρωτοχτίστικε τον 3ο αιώνα και κατά καιρούς γίνονταν διάφορες τροποποιήσεις και παρεμβάσεις.

Το θρυλικό γεφύρι της Αρτας υπάρχει και σήμερα και βρίσκεται στην έξοδο της πόλης προς Ιωάννινα.Μπορούμε να περπατήσουμε πάνω του και να δούμε τα ορμητικά νερά του Αραχθου.Στο τέλος του γεφυριού θα δούμε ένα όμορφο κτίσμα που είναι το λαογραφικό μουσείο (πρώιν φυλάκιο του ελληνικού στρατού μιας και εκεί ήταν τα πρώτα σύνορα ).

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΑ>>EKΔΟΣΕΙΣ:ΠΑΤΑΚΗ

AddThis Social Bookmark Button

Published in: on 3 Ιανουαρίου, 2008 at 8:39μμ  Σχολιάστε  

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΣΣΑ

ΝΟΜΟΣ :ΑΡΤΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗ:ΑΡΤΑ

Οταν δούμε από μακρυά την Παναγία Παρηγορήτισσα θα μας δωθεί η εντύπωση πως είναι ένα τετράγωνο κτίσμα.Ομως αν έχουμε την τύχη να δούμε από ψηλότερα θα διαπιστώσουμε πως δεν είναι ένα απλό τετραγωνικό κτίσμα.Ανήκει στον οκτάγωνο σταυροειδή ρυθμό όπως και η μονή Δαφνίου ή το μοναστήρι του Οσίου Λουκά στη Βοιωτία.

Είναι ένα κόσμημα για την Αρτα που παλιότερα αποτελούσε τη Μητρόπολη.Χτίστηκε την εποχή της πολιτιστικής ακμής ,δηλαδή την εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου και μαζί με την Παναγία Παντάνασσα αποτελούσαν τις δύο κυριότερες εκκλησίες.

Ομως το εξαιρετικό βρίσκεται όχι στο σχήμα και στο γενικότερο εξωτερικό σχεδιασμό αλλά στο εσωτερικό .Μέσα υπάρχουν τοιχογραφίες του 16ου αιώνα αλλά και πάλι το μάτι μας δε θα <<πέσει>> στις τοιχογραφίες αλλά στο μοναδικό τρούλο.Ο καλλιτέχνης που σχεδίασε το εσωτερικό ναό ήθελε το μάτι του επισκέπτη να πέσει κατευθείαν στον τρούλο έτσι ώστε να τονίσει τη μεγαλοδυναμία και τη μοναδικότητα του θεού αλλά και να θυμίσει πως ο άνθρωπος είναι πολύ μικρός σε σχέση με το σύμπαν.Για να το καταφέρει αυτό στήριξε όλο τον τρούλο σε αρχαίους κίονες.Ξεκινώντας από το δάπεδο τοποθέτησε κίονα.Στήν πρόβολη του κίονα (που εξέχει) τοποθέτησε άλλο κίονα και σαυτόν άλλο έτσι ώστε έχουμε την αίσθηση πως όλος ο τρούλος είναι στον αέρα.

Τα λόγια είναι λίγα.Βέβαια σήμερα δε μπορεί κάποιος να επισκεφτεί το εσωτερικό του ναού γιατί πραγματοποιούνται εργασίες συντήρησης οι οποίες σε λίγο καιρό τελειώνουν.

Δίπλα στην εκκλησία υπάρχουν κελιά που μας θυμίζουν πως εδώ στο παρελθόν υπήρχε μοναστική ζωή.

Οποιον και να ρωτήσουμε στην Αρτα θα μας δώσει πληροφορίες για το που ακριβώς βρίσκεται ο ναός .
ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΑ>>EKΔΟΣΕΙΣ:ΠΑΤΑΚΗ

AddThis Social Bookmark Button

Published in: on 3 Ιανουαρίου, 2008 at 3:06μμ  Σχολιάστε