ΔΡΟΣΙΑ-SURFERS PARADISE


ΑΛΥΚΕΣ(ΔΡΟΣΙΑ-ΧΑΛΚΙΔΑΣ)

AddThis Social Bookmark Button

Published in: on 31 Αυγούστου, 2011 at 9:26μμ  Σχολιάστε  

ΠΑΡΑΛΙΑ ΟΞΥΛΙΘΟΥ

ΠΑΡΑΛΙΑ ΟΞΥΛΙΘΟΥ ΝΟΜΟΣ: ΕΥΒΟΙΑΣ ΔΗΜΟΣ ΚΥΜΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ

Oξύλιθος.Μπορούμε εύκολα να αναλύσουμε τη λέξη χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες γνώσεις.Οξύς λίθος δηλαδή μυτερός λίθος ,μυτερός βράχος.

Πράγματι ο μυτερός βράχος είναι το κύριο χαρακτηριστικό του χωριού Οξύλιθος.Απ όπου κι αν προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το χωριό θα μείνουμε έκπληκτοι από το μοναδικό και εμφανές από πολύ μακριά θέαμα του μυτερού βράχου κάτω από τον οποίο έχει χτιστεί το χωριό.

Υπάρχουν τρείς σημαντικοί δρόμοι μέσω των οποίων μπορούμε να προσεγγίσουμε το χωριό Οξύλιθος.

  • Ο πρώτος είναι από Χαλκίδα -Ερέτρια-Αμάρυνθο-Αλιβέρι (Ωρωπός -Ερέτρια ) και μετά ο δρόμος χωρίς να στρίψουμε πουθενά θα μας βγάλει στο χωριό.
  • Ο δεύτερος είναι από Κύμη .Αυτή η απόσταση είναι 10 χλμ περίπου.
  • Ο τρίτος από Κάρυστο ο οποίος σε κάποιο σημείο διασταυρώνεται με το δρόμο Αλιβερίου-Οξυλίθου.

(Εκτός από τους δύο βασικούς δρόμους υπάρχουν κι άλλοι τρόποι προσέγγισης μέσω χαμηλού επαρχιακού δικτύου που μπορεί να μας ταλαιπωρήσει περισσότερο)

Ο μυτερός λίθος δεν είναι τίποτ άλλο παρά ένα ανενεργό ηφαίστειο.Εύκολα μπορούμε να προσεγγίσουμε την κορφή του στην οποία υπάρχει η εκκλησία της Ευαγγελίστριας.Μπορούμε να πάμε αν θέλουμε και με το αυτοκίνητό μας (υπάρχει τσιμεντόδρομος) όμως ο καλύτερος τρόπος για να θαυμάσουμε το βράχο ,το χωριό αλλά και την υπέροχη παραλία είναι ..τα πόδια μας.

Λίγα χλμ από το χωριό υπάρχει η μοναδική παραλία του Οξύλιθου.Απέραντη έκταση που ακόμα και αυτές τις ημέρες με τον κόσμο θα έχεις την αίσθηση της μοναξιάς και της ηρεμίας.Το χρώμα της θάλασσας είναι ανοιχτό μπλέ που σε συνδιασμό με την παραλία της σου δημιουργεί την αίσθηση πως είσαι σε εξωτικά νησιά.

Ομως η μοναδικότητα της παραλίας δεν εξαντλείται στα παραπάνω χαρακτηριστικά.Παράλληλα ρέει και ποτάμι που εκβάλει στη θάλασσα.Φέτος όμως λόγω της γενικότερης ξηρασίας το ποτάμι σταματάει 10 περίπου μέτρα πριν τη θάλασσα.Ομως προσοχή μην κολυμπήσετε γιατί υπάρχουν αρκετά νερόφιδα χέλια και τεράστια ψάρια.Αν θέλετε μπορείτε να νοικιάσετε βάρκα και να κάνετε μια ωραία ποταμίσια βόλτα.(Εμείς κολυμπήσαμε και πολλοί ντόπιοι ήρθαν κοντά μας για να μας πληροφορήσουν για τον κίνδυνο).

Η παραλία παρουσιάζει το μέγιστο της ομορφιάς της όταν δε φυσάει.Ντουσιέρες υπάρχουν ,καφέ και ξενοδοχείο δίπλα στην παραλία για όσους έχουν ενθουσιαστεί.Η Κύμη είναι μόλις 7 χλμ από την παραλία όποτε πολλαπλασιάζονται οι δυνατότητές μας.

Μάουτεν μπαίκ μπορούμε να κάνουμε άφθονο (μέχρι να λειώσουμε) αφού υπάρχουν αρκετοί χωμάτινοι δρόμοι, ποδήλατο δρόμου επίσης αφού αρκετή κίνηση δεν υπάρχει στην περιοχή, τρέξιμο και φυσικά ξεκούραση και χαλάρωση.

Ξενοδοχείο stomio:(22220)-71251-71489

AddThis Social Bookmark Button


Published in: on 31 Ιουλίου, 2007 at 12:16μμ  Σχολιάστε  

ΠΑΡΑΛΙΑ ΧΙΛΙΑΔΟΥΣ -ΕΥΒΟΙΑ

ΠΑΡΑΛΙΑ ΧΙΛΙΑΔΟΥΣ
ΝΟΜΟΣ: ΕΥΒΟΙΑΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΡΦΥΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ

Η Εύβοια είναι ένα παρεξηγημένο νησί.Το γεγονός πως συνδέεται με γέφυρα (Χαλκίδα) ίσως μας έχει δημιουργήσει την αίσθηση πως δεν είναι νησί.

-Που θα πας; Α θα πεταχτώ ως την Ερέτρια ή θα πάω για κανένα ούζο στη Λιανή άμμο(Χαλκίδα).

Ετσι εύκολα απαντάμε για τις όμορφες περιοχές της Εύβοιας.Κι όμως , αγαπητοί μου, είναι ένα όμορφο νησί που φυσικά έχει τις χάρες του όμορφου ελληνικού νησιού …αλλά και κάτι παραπάνω.Εχει λοιπόν όμορφες παραλίες αλλά και όμορφα βουνά.Μπορείς να πας για μπάνιο αλλά και το χειμώνα να περπατήσεις σε χιόνια.Μάλιστα υπάρχουν περιοχές της Ευβοίας που το χειμώνα θυμίζουν Αλπεις(δεν είμαι καθόλου υπερβολικός).

Αλλά επειδή τώρα είναι καλοκαίρι και χρειαζόμαστε τη δροσιά της θάλασσας θα πάμε σε μια όμορφη παραλία της κεντρικής Εύβοιας δηλαδή τη γνωστή παραλία της Χιλιαδούς.

Για να φτάσουμε στη Χιλιαδού θα πρέπει να πάρουμε το δρόμο που οδηγεί από Χαλκίδα προς Στενή.Αν δεν είμαστε βιαστικοί καλό θα ήταν να κάνουμε μια βόλτα στην όμορφη Στενή και να θαυμάσουμε το ωραίο πλατανόδασος που υπάρχει στη ρεματιά.

Μετά συνεχίζουμε το δρόμο μας ο οποίος μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε μια πολύ όμορφη εικόνα της Δίρφης στα αριστερά μας και του Ξεροβουνίου δεξιά μας.Στο διάσελο θα συναντήσουμε αριστερά μας το χωματόδρομο (και πινακίδα επίσης) που οδηγεί προς το ορειβατικό καταφύγιο του ΕΟΣ Χαλκίδας .(Απο εδώ ξεκινά και η κλασική ανάβαση της Δίρφης).

Μετά το διάσελο θα συναντήσουμε διχάλα που δεξιά μας οδηγεί προς Μετόχι (γνωστό για τη γιορτή του κερασιού που διοργανώνεται κάθε έτος) ενώ αριστερά προς Στρόπωνες-Λάμαρη και τέλος παραλία Χιλιαδούς.Η διαδρομή πανέμορφη μέσα στα δένδρα και αριστερά ο επιβλητικός όγκος της Δίρφης.Θεσπέσιο θέαμα.Ευχαρίστηση στο μέγιστο ,πετάς στα ουράνια.

Αλλά.Πάντοτε σαυτή τη χώρα υπάρχει και ένα αλλά.Αλλά αγαπητοί φίλοι..απο Στενή ως Χιλιαδού θα σας βγουν <<τα άντερα>> απο τις στροφές μέχρι να φτάσετε με το καλό και να πούμε επιτέλους φτάσαμε.Το θέαμα της παραλίας αλλά και όλης της διαδρομής είναι ικανό να μας κάνει να τα ξεχάσουμε όλα.Βέβαια τώρα αυτός ο δρόμος που θα χρησιμοποιήσετε είναι χάιγουέι μπροστά σαυτόν που υπήρχε πριν μερικά χρόνια και μάλιστα το τελευταίο κομμάτι του ήταν χωματόδρομος.

Και μιας και αναφέρθηκα στο <<παλαιότερα>> (δηλαδή πριν λίγα χρόνια) θα ήθελα να τονίσω πως δεν υπάρχει καμία σχέση το τότε με το τώρα.Τότε υπήρχε ερημιά ,συντροφικότητα ενώ τώρα είναι εμφανής η κακή προσπάθεια εμπορευματοποίησης και τουριστικοποίησης της περιοχής.Εχουν χτιστεί σπίτια φυσικά ακριβώς δίπλα στην παραλία τα οποία δεν είναι εναρμονισμένα με το περιβάλλον ενώ απ ότι παρατήρησα απλώνονται σιγά σιγά και προς τα πάνω.


Για να καταλάβει κάποιος τι ήταν η χιλιαδού θα πω πως πηγαίναμε με ένα σακίδιο και ένα σλίπινγκ μπάγκ με οτοστοπ ή μακρύ ποδαρόδρομο ύστερα από ανάβαση της Δίρφης (μιλάμε για τρέλα) με απότερο στόχο να κάνουμε αναρρίχηση σε κάτι βράχια που υπάρχουν και τα οποία χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον από πολλούς για τον παραπάνω σκοπό. Στήναμε τη σκηνή και μιλάγαμε κοιτώντας τα άστρα λέγοντας φιλοσοφίες για διάφορα.Ερημιά όπως είπα αλλά ομορφιά απέραντη.Μάλιστα δίπλα από τη μεγάλη παραλία υπήρχε (υπάρχει ακόμα) και παραλία γυμνιστών που πήγαινες εκεί μέσα από ένα μονοπάτι.

Τώρα όλα έχουν αλλάξει.Πανσιόν ή ξενοδοχιακές μονάδες( Οπως θες πέστο ) έχουν χτιστεί ,ταβέρνες αρκετές (για το μέγεθος της παραλίας)υπάρχουν ,το μονοπάτι των γυμμνιστών έγινε δρόμος που σε οδηγεί στην παραλία αλλά εκεί πιά δε θα βρεις γυμνιστές,πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα τις μηχανές (με πληρωμή φυσικά) υπάρχει και γενικότερα για να μην τα πολυλέω χάθηκε αυτή η πρωτόγονη ομορφιά της μοναξιάς και της ηρεμίας που υπήρχε.Μάλιστα μου έχουν πει πως Σαββατοκύριακο (δεν έχω πάει ποτέ) γίνεται επέλαση οχημάτων.
Παρόλαυτά αξίζει κάποιος να επισκεφτεί αυτή την όμορφη παραλία και να πάρει ότι έχει απομήνει ακόμα (πριν το οριστικό τέλος) από την ομορφιά .Μάλιστα θα έλεγα πως υπάρχει κάπου χώρος για να βάλεις μια μικρή σκηνή ή για να κοιμηθείς με το σλίπιγκ μπάγκ στην όμορφη παραλία και να ακούς τους παφλασμούς της θάλασσας.Βέβαια όποιου του αρέσει το πράσινο μπορεί να κατασκηνώσει στο όμορφο πλατανόδασος που υπάρχει δεξιά μπαίνοντας στην παραλία.Αν θέλουμε τις ανέσεις ενός ξενοδοχείου υπάρχει κιαυτή η δυνατότητα.

Η Χιλιαδού είναι γνωστή και για τη γιορτή του καλαμαριού που γίνεται κάθε καλοκαίρι (παλαιότερα γίνονταν τον Ιούλιο).Αυτός που θα ψαρέψει τα περισσότερα καλαμάρια είναι και ο νικητής και το βράδυ γίνεται και το σχετικό γλέντι.

Ετσι η Χιλιαδού είναι γνωστή στους ντόπιους για τη γιορτή του καλαμαριού και την παραλία της ,στους ορειβάτες για τα αναρριχιτικά πεδία ,στους μοναχικούς για την ηρεμία που προσφέρει , στους φιλόσοφους για τη δυνατότητα να φιλοσοφίσουν ….μήπως έφτασε η ώρα να γνωρίσεις κι εσύ αυτή την όμορφη παραλία;


http://www.aerakirooms.gr/
Μπορεί να μας φανεί χρήσιμος ο χάρτης της Δίρφης (1:25.000)

AddThis Social Bookmark Button

Published in: on 26 Ιουλίου, 2007 at 6:33πμ  Σχολιάστε  

ΝΑΟΣ ΑΥΛΙΔΕΙΑΣ ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ

ΝΟΜΟΣ: ΕΥΒΟΙΑΣ
ΠΕΡΙΟΧΗ: ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

Ποιος θα ήθελε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή και να θυμηθούμε τον τρωικό πόλεμο,τον Αγαμέμνων,τον Ευριπίδη,τη θεά Αρτεμη ,την Αυλίδα;

Μα πως συνδέονται όλα αυτά τα ονόματα;Βρισκόμαστε στην Αυλίδα ,σπουδαίο θρησκευτικό κέντρο της αρχαιότητας. Οι Ελληνες έχουν συγκεντρωθεί με σκοπό να ξεκινήσουν όλοι μαζί για να κατακτήσουν τηνΤροία .

Μια ημέρα καθώς ο αρχηγός Αγαμέμων είχε βγεί για κυνήγι παρασύρθηκε και βρέθηκε στο χώρο του ιερού της θεάς Αρτέμιδας .Εκει είδε ένα ελάφι και όχι μόνο το σκότωσε αλλά καυχήθηκε και στους υπολοίπους Ελληνες πως ήταν καλύτερος στο σημάδι κι απ τη θεά.

Η θεά θύμωσε κι έκοψε τους ανέμους που θα κινούσαν τα πλοία.Οι Ελληνες απόρησαν και κάλεσαν το γνωστό μάντη Κάλχα να εξηγήσει το περίεργο φαινόμενο.Ο μάντης τους είπε πως η θεά θύμωσε με τη συμπεριφορά του Αγαμέμνων και ο μόνος τρόπος για να εξιλεωθούν ήταν η θυσία της κόρης του βασιλιά ,Ιφιγένειας.

Ο βασιλιά περίλυπος κάλεσε την κόρη του με το πρόσχημα πως ο Αχιλλέας ήθελε να την παντρευτεί λίγο πριν ξεκινήσουν για τον πόλεμο.Η Ιφιγένεια έφτασε στην Αυλίδα και οδηγήθηκε στο ιερό όπου θα γίνονταν η θυσία της.Ομως καθώς ο κάλχας κατέβασε με δύναμη το μαχαίρι προς την Ιφιγένεια ,τη θέση της πήρε ένα ελάφι που έστειλε η θεά .Η Αρτεμης δεν ήθελε να μιάνει το βωμό με ανθρώπινο αίμα .

Ετσι σώθηκε η Ιφιγένεια ,οι Ελληνες μπόρεσαν να ξεκινήσουν κι αργότερα ο Ευριπήδης έγραψε τη γνωστή <<Ιφιγένεια η εν Αυλίδι>>.

Την παραπάνω ιστορία μπορούμε να τη ζήσουμε μέσα από το μυαλό μας όταν βρεθούμε στον ιερό χώρο που βρίσκεται ο ναός της Αυλίδειας Αρτέμιδας .Δηλαδή υπάρχει ακόμα ο χώρος στον οποίο διαδραματίστηκαν τα γεγονότα που μας περιγράφει ο Ομηρος;

Στο ύψος του Σχηματαρίου στρίβουμε δεξιά και ακολουθούμε το δρόμο προς Χαλκίδα.Αφού περάσουμε τα φανάρια που υπάρχουν στο Βαθύ ,την ανηφόρα που υπάρχει και στο τελείωμα της κατηφόρας κάνουμε δεξιά στον ασφάλτινο δρόμο που υπάρχει,περνάμε τις γραμμές του τρένου και κατευθυνόμαστε ευθεία.Στα 500 περίπου μέτρα αριστερά μας αλλά και δεξιά μας θα δούμε τον αρχαιολογικό χώρο.

Υπάρχει και δεύτερος δρόμος.Ο πιό επίσημος (ας πούμε..).Αφού περάσουμε το Βαθύ κατευθυνόμαστε προς Χαλκίδα .Λίγο πριν τη νέα γέφυρα που μας οδηγεί στη Χαλκίδα στρίβουμε δεξιά ,ακολουθούμε δηλαδή τον παλαιό δρόμο που οδηγούσε στη Χαλκίδα πριν την κατασκευή της γέφυρας .Μόλις στρίψουμε δεξιά θα δούμε και ταμπέλα .Μετά από 200 μέτρα περίπου θα ξαναστρίψουμε δεξιά (υπάρχει κι εδώ ταμπέλα) και ακολουθούμε το δρόμο.Αυτός ο δρόμος μας οδηγεί στο εργοστάσιο τσιμέντων Χαλκίδος.Γιαυτό μην αποθαρρυνθούμε αν συναντήσουμε φορτηγά ,είναι ο σωστός επίσημος δρόμος.Στη συνέχεια θα βρούμε κι άλλη ταμπέλα (αριστερά υπάρχει η είσοδος για το εργοστάσιο εμείς πάμε δεξιά) .Δεν πρέπει να βιαστούμε … σιγά σιγά γιατί θα απολαύσουμε μια ωραία διαδρομή με πεύκα και θα δούμε ένα υπέροχο κόλπο με μια πανέμορφη θάλασσα παρότι υπάρχει εργοστάσιο τσιμέντων και ναυπηγείο στην περιοχή.

Ο ναός δημιουργήθηκε τον 5 π.χ αιώνα.καταστράφηκε τον 4 μ.χ αιώνα.

Αφείστε στην άκρη το αυτοκίνητο κι αν θέλετε, δηλαδή αν έχετε την τρέλα να αγγίξετε και ταυτόχρονα να κλείσετε τα μάτια σας και να ονειρευτείτε (γιατί ο αρχαιολογικός χώρος είναι αντιληπτός όταν συμμετέχουν όλες αισθήσεις μας),τότε θα πρέπει να σκαρφαλώσετε στη σιδερένια πόρτα και να περάσετε μέσα.δυστυχώς δεν υπάρχει φύλακας γιατί μάλλον ο αρχαιολογικός χώρος δεν είναι ευρύτατα γνωστός ή γιατί μάλλον είμαστε τσιγκούνηδες (αλλού όμως ξοδεύουμε τον παρά χωρίς μέτρο).Το ευτύχημα είναι πως ο αρχαιολογικός χώρος είναι περιφραγμένος.Κάτι είναι κι αυτό !

Θα εντυπωσιαστούμε.Δίπλα σε τσιμεντοβιομηχανία ,σε ένα περιβάλλον υποβαθμισμένο υπάρχει ..θυσαυρός που λίγοι τον γνωρίζουν.

Στην είσοδο (αυτό μπορούμε να το δούμε και χωρίς να χρειαστεί να σχίσουμε το παντελόνι μας!) υπάρχει μια ταμπέλα η οποία μας πληροφορεί πως ο ναός ανακαλύφθηκε το 1956 από τον καθηγητή Θρεψιάδη καθώς επίσης και άλλα κατατοπιστικά στοιχεία μαζί με ένα σχεδιάγραμμα που μπορεί να μας βοηθήσει αρκετά στην αναζήτησή μας.

Εγώ απλά σας εύχομαι καλή επιτυχία….στην αναζήτηση και να μην ξεχνάμε πως ο αρχαιολογικός χώρος δεν είναι απλά πέτρες αλλά κάτι περισσότερο!

http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2417
http://www.ellinikietairia.gr/articles.php?action=read&id=241&Presstype=25

AddThis Social Bookmark Button

Published in: on 23 Ιουλίου, 2007 at 11:26μμ  Σχολιάστε  

AΛΥΚΕΣ (ΔΡΟΣΙΑ-ΧΑΛΚΙΔΑΣ)

ΑΛΥΚΕΣ
ΝΟΜΟΣ: ΕΥΒΟΙΑΣ
ΠΕΡΙΟΧΗ: ΔΡΟΣΙΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ
ΑΠΟΣΤΑΣΗ: 5 ΧΛΜ ΑΠΟ ΔΡΟΣΙΑ

Μόλις 5 χλμ από τη Δροσιά και 10 χλμ από Χαλκίδα βρίσκεται η υπέροχη παραλία της Δροσιάς ή Αλυκές .Μπορεί να τη συναντήσετε και με διαφορετικό όνομα ,δηλαδή Μπούκα ή Ιππόκαμπος , εξαιτίας των καταστημάτων που υπάρχουν εκεί αλλά η γνωστότερη ονομασία είναι Αλυκές.

Η παραλία θυμίζει τροπικό νησί.Δεν υπερβάλλω είναι αμμουδερή με ωραία θέα ,καθαρή θάλασσα και ωραίες ξαπλώστρες.Από καφέ και γενικότερα μπάρ ούτε λόγος.Αν πας απόγευμα ή καλύτερα Σαββατοκύριακο δεν πέφτει καρφίτσα.

Πριν 15 περίπου χρόνια ήταν μια απλή παραλία την οποία γεύονταν όσοι κάτοικοι την ήξεραν ,δηλαδή όσοι είχαν εξοχικά στη περιοχή και οι ντόπιοι που ήξεραν τον τόπο.Στην παραλία υπήρχε ένα μπαράκι,καφέ ο γνωστός και ταυτόχρονα ιστορικός ιππόκαμπος.Γιαυτό και οι ντόπιοι έλεγαν <<που θες να πας στον ιππόκαμπο>>;εννοώντας την παραλία των Αλυκών.Το όνομα του ιππόκαμπου είχε ταυτιστεί και με τις αλυκές.


Ο χρόνος ‘όμως κύλησε και στην περιοχή δημιουργήθηκαν κι άλλες επιχειρήσεις (κερδοφόρες ή μη-μέχρι και νεροτσουλίθρες υπήρχαν) , επώνυμοι έδωσαν χρήματα για τη δημιουργία κάποιο καφέ-μπαρ κι έτσι σιγά σιγά η φήμη μεγάλωσε.Πολλοί Αθηναίοι μετά τη δουλειά τους ή ακόμα και το απόγευμα πηγαίνουν στις Αλυκές για μπάνιο ή καφέ ή κανένα ποτό ή για να παρακολουθήσουν κάποια συναυλία που συχνά γίνεται.

Από Δευτέρα εως Παρασκευή μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις ξαπλώστρες δωρεάν(bouka).Αν θες (το τονίζω αυτό) μπορείς να πάρεις ένα καφέ.Σάββατο και Κυριακή όμως πληρώνεις.

Με λίγα λόγια υπάρχει οργανωμένη αμμουδερή παραλία με καταδυτικό κέντρο ,camping ,περίπτερα,τακτική συγκοινωνία με Χαλκίδα και (όπως προανέφερα) αρκετά όμορφα μαγαζιά.

Για τους ανθρώπους που τα απλά τα κάνουν δύσκολα κοντολογίς γιαυτούς που μια ζωή θα ταλαιπωριούνται γιατί ..έτσι θέλουν έχω να προτείνω μια ιδιαίτερα όμορφη εκδρομή στις Αλυκές.

Πρώτ απ όλα μπαίνουμε στο site του ΟΣΕ.Εκεί μπορούμε να δούμε τα δρομολόγια τραίνου ως τη Χαλκίδα.Την άλλη μέρα το πρωί παίρνουμε το σακίδιό μας (το οποίο έχουμε φορτώσει με όλα τα απαραίτητα) και κατευθυνόμαστε προς το σταθμό του ΟΣΕ απ όπου θα πάρουμε το τραίνο.Η διαδρομή είναι όμορφη.Θα δούμε μέρη που με το αυτοκίνητό μας δε θα είχαμε την ευκαιρία να δούμε.Αφού φτάσουμε στη Χαλκίδα αν θέλουμε μπορούμε να πιούμε ένα ωραίο καφεδάκι γιατί η παραλία (και τα μαγαζιά) είναι δίπλα στο σταθμό και μετά παίρνουμε το λεωφορείο για Αλυκές.

Επιστρέφουμε αργά το βραδάκι (αφού πιούμε και κανένα ουζάκι) γιατί υπάρχουν δρομολόγια ΟΣΕ.
ΔΡΟΣΙΑ-SURFERS PARADISE
AddThis Social Bookmark Button

Published in: on 28 Ιουνίου, 2007 at 8:18μμ  Comments (1)  

ΦΑΡΑΓΓΙ ΑΓΑΛΗΣ (ΔΙΡΦΗ)

Ο Ιανουάριος δεν είναι και ο καταλληλότερος μήνας για να περπατήσει κάποιος σε φαράγγι.Λογω της γενικότερης ανομβρίας που επικρατεί είπαμε να επισκεφτούμε το όμορφο φαράγγι της Αγάλης και μετά να ανεβούμε στη Δίρφη.Ετσι έλεγε το σχέδιο.

Απο Παρασκευή βράδυ κοιτάξαμε τον εξοπλισμό μας τακτοποιήσαμε τα πράγματά μας και ονειρευτικαμε την ωραία σαββατιάτικη διαδρομή.

Ετσι ,Σαββατο πρωί, βρεθήκαμε για μια ακόμα φορά να κατευθυνόμαστε προς Δίρφη. Η διαδρομή μας Αθήνα-Χαλκίδα-Λούτσα-προς Αγιο Αθανάσιο.Αυτο που πάντοτε με εκνευρίζει όταν πηγαίνω προς Εύβοια και ακόμα πιο συγκεκριμένα όταν στρίβω δεξιά αφήνοντας τον εθνικό δρόμο είναι το ανήπαρκτο οδικό δίκτυο αυτού του νομού.Μα θα μου πει κάποιος φίλος ,δεν έρχεσαι και απο το χωριό μου να δεις τα χάλια μας και μετά μιλάς και για την Ευβοια;Εντάξει δε θα διαφωνίσω νομίζω όμως πως η Εύβοια έχει τους χειρότερους ,τους πιο φονικούς,τους πιο αρχαίους δρόμους που υπάρχουν.Το κομμάτι Σχηματάρι Χαλκίδα το θυμάμαι εδω και..τόσα χρόνια όταν πιτσιρικάς πήγαινα με μια δίχρονη μηχανή για βόλτα ως χαλκίδα.ΑΠο τότε έγιναν τόσα πολλά πράγματα σαυτο τον κόσμο αλλά ο δρόμος αυτος παρέμεινε ο ίδιος.Ειδικά Σαββάτο ή Κυριακή οι άνθρωποι δεινοπαθούν.Ωρες ολόκληρες.Στα ενδότερα του νομού τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.Εχω δει δρόμους που το μισό τους κομμάτι έχει πέσει κάτω στο γκρεμό απο κατολίσθηση,χωρίς προστατευτικές μπάρες στα άκρα .Μάλιστα την περασμένη χρονιά ,αν θυμάμαι καλά, οι κάτοικοι του νομού είχαν διαμαρτυρηθεί στη νομαρχία και μάλιστα είχαν γίνει αποκλειστεί δρόμοι με αίτημα να γίνει καλύτερο το οδικό δίκτυο του νομού.Φοβερά πράγματα δηλαδή.

Εμείς ταξιδεύουμε συχνά και γνωρίζουμε τις κακοτοπιές του δρόμου, οδηγούμε σα χελώνες (όχι όμως τα ποδήλατά μας), έχουμε πάντα στο νού μας το λαικό γνωμικό <<βιάζομαι γιαυτό πηγαίνω σιγά>> και ευτυχώς φτάνουμε σώοι στον προορισμό μας .Το πρόβλημα το δικό μας σχετικά με τους τραυματισμούς είναι στην επιστροφή εκεί είναι..βιετναμ.

Μετά τη Χαλκίδα και λιγο πριν τη Στενή στρίβουμε αριστερά με προορισμό Λούτσα και αφού περνάμε το μικρό χωριουδάκι κατευθυνόμαστε προς Αγ.Αθανάσιο.Πριν φτάσουμε στον Αγιο Αθανάσιο στριβουμε δεξιά (υπάρχει ταμπέλα) προς το γήπεδο του χωριού.Στο γήπεδο υπάρχει ένας ωραίος χώρος στον οποίο μπορούμε να παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας.Εκεί είναι και η αρχή για το φαράγγι της Αγάλης.

Φορτωθήκαμε τα σακίδιά μας και ακολουθήσαμε το δρόμο που είναι ευθεία μπροστά μας(όχι δεξιά).Στην αρχή είναι λιγάκι κατηφορικός .Δίπλα μας υπάρχουν και στήλες της ΔΕΗ που πηγαίνουν το ρεύμα σε ένα σπιτάκι που λειτουργεί ως υδραγωγείο.Πάνω στο υδραγωγείο υπάρχει και πλακέτα ,υπο ποιου πρωθυπουργού και νομάρχη έγινε αυτο το σπουδαίο έργο.Εκεί είναι και η πραγματική είσοδος του φαραγγιού.

Το φαράγγι είναι εντυπωσιακό.Ομως έχει αυτη την εποχή το μειωνέκτημα έλλειψης νερού και φαράγγια χωρίς νερό είναι φαγητό χωρίς αλάτι ..και κάτι παραπάνω.Παρόλη την έλλειψη υπάρχουν σημεία όπου το νερό ρέει άφθονο δείχνοντάς μας το μεγαλείο της φύσης.Την εποχή που το νερό υπάρχει εν αφθονία δημιουργούνται μικρές λίμνες όπου αν θες μπορείς να κάνεις και μπάνιο.Αν η χρονιά είναι κανονική (με χιόνια) το καλοκαίρι όποιος πάει εκεί θα δροσιστεί και θα νομίζει πως είναι στον παράδεισο.

Η παρέα φαίνεται πως δεν έχει πολύ κέφι.Αυτο οφείλεται στην έλλειψη χιονιού στα ψηλά της Δίρφης αλλά και στο γεγονός πως ,όπως προειπα,δεν υπάρχει αρκετό νερό.Εμείς έχουμε μάθει σε άλλες καταστάσεις.Τέτοια εποχή επρεπε να είχε 3 μέτρα χιόνι στην περιοχή όπως μας είπε κι έναςβοσκός που συναντήσαμε .

Το σημείο απο το οποιο ξεκινήσαμε είχε κοντά στα 250 μέτρα υψόμετρο κι έπρεπε να φτάσουμε στα 1743μ και για να το καταφέρουμε αυτο θα πρέπι να βιαστούμε λιγάκι.Ομως η ανάβαση του φαραγγιού δεν είναι και απο τις πιο εύκολες.Αν αποφασίσεις να κάνεις τη διαδρομή μόνο του φαραγγιού (βγαίνοντας στο χωματόδρομο όπου αριστερα φαίνεται το β καταφύγιο) και να γυρίσεις πίσω θα κάνεις μια πολύ ωραία γυμναστική και θα δεις υπέροχα πράγματα.Ισως αυτο είναι και το σωστότερο.

Ομως εμείς δεν είμαστε ικανοποιημένοι,δε μας πιάνεται που λέει κιο φίλος μας.Για να μας πιαστει θα πρέπει να περπατάμε ή να τρέχουμε ή να κάνουμε σκι ή ποδήλατο ή δεν ξερω κιεγω τι άλλο απο το πρωί ώς τη δύση κιοχι μόνο του ηλίου.

Ανεβήκαμε,φτάσαμε και στο δρόμο (που είπα πριν) .<<Εγω λέω να μην πάμε απο κει που κανονίσαμε>> ..Αμαν είπα μέσα μου ,την πέταξε πάλι..πάλι θα τρέχουμε,για να μαζέψω τίποτα.<<Λοιπόν παιδιά τι είπαμε,τι ώρα είναι ακόμα και αυτο το χασομέρι μπορεί να μας στοιχίσει….>>.(Στου κουφού την πόρτα..).<<Κοίτα να δεις εγώ λέω να πάμε ίσια πάνω και μετά να κάνουμε (τραβερσα το λέμε) δεξιά και μετά να βγούμε στο λειρί και ίσια πάνω.Ετσι θα γλυτώσουμε χρόνο πολύ.>>

Οι άλλοι κούναγαν τα κεφάλια τους επιδοκιμάζοντας την πρόταση του νέου Χίλαρι.Φως φανάρι πως τα ζηταγε ο κ….τους.Είναι λιγάκι δύσκολα σε τέτοιες καταστάσεις.Το σωστό είναι απο ρπιν να κανονίσεις που θα πας πόση ώρα περίπου υπολογίζεις και να μην αποκλίνεις απο την αρχική σου απόφαση εκτός και υπάρχει σημαντικός λόγος.Εχει πολύ μεγάλη σημασία η ώρα που έχεις στη διάθεσή σου ,ειδικά τώρα το χειμώνα που βραδυάζει νωρίς.Αν σε πιάσει το βράδυ στο βουνό πρέπει να είσαι ψύχραιμος και αναλόγως να αντιμετωπίσεις την κατάσταση.Αν νομίζεις πως είσαι κουρασμένος και υπάρχουν οι κατάλληλες καιρικές συνθήκες και γενικότερα ο εξοπλισμός καλό είναι να κάνεις αναγκαστική διανυκτέρευση παρά να γυρίζεις απο εδω κι απο εκεί υποθέτοντας προς τα που θα έπρεπε να πας.

Αυτο το τελευταίο το έχουμε κάνει παλαιότερα.Βάβαια ήταν άνοιξη και ο καιρός δεν ήταν τόσο κρύος.¨Αλλά φροντίζουμε πάντοτε να έχουμε μαζί μας τον κατάλληλο εξοπλισμό υπολογίζοντας και μια ακραία περιπτωση. Μας έπιασε βράδυ στο βουνό κια η απόσταση απο το κοντινότερο χωριό ήταν τέτοια ώστε δεν μπορούσε να καλυφθεί.Καλή ώρα όπως σήμερα,για άλλα ξεκινήσαμε και αλλού πήγαμε.Ετσι τότε είπα ,παιδιά βγάλτε τα σακίδια ,μένουμε εδώ που είμαστε.Κόκαλο εκεί που είμασταν.Φορέσαμε τα ρούχα μας ,βγάλαμε τα φαγητά μας, είπαμε ιστορίες για λύκους και πέρασε η νύχτα.Γιαυτό πάντοτε λέμε ότι δεν πάει κανένας μόνος του πουθενά.Πάντοτε με παρέα.

Σήμερα δεν είπα τίποτα.Ο καιρός ήταν καλός (δεν υπήρχε ούτε ένα σύννεφο) ,αυτο το βουνό το γνωρίζω καλά ,δεξιά μας υπάρχει καταφύγιο,χιόνι δεν υπάρχει…Αλλά τα παλικάρια δεν υπολόγισαν καλά την υψομετρική διαφορά και μετά απο καμιά ώρα άρχισε το αγγομαχητό.<<Τι έγινε ρε αρχηγέ εσυ δεν ήθελες να πάμε ίσια κ.τλ>>(τώρα θα γελάει).

Ανεβαίναμε ανεβαίναμε κιόσο ανεβαίναμε τόσο μεγάλωναν οι δολίνες κάτι μεγάλες πέτρες και οι βράχοι .<<Πίσω καλύτερα πίσω>>.<<παιδιά τώρα δεν πορούμε να κάνουμε πίσω>>και ξανάρχισε το αγγομαχητό.Μετα πολλά φτάνουμε κοντά στα 12οομ και βλέπουμε δίπλα μας το καταφύγιο.Απο το σημείο που είμαστε κινούμαστε ευθεία και ανατμώνουμε την κόψη της Δίρφης.Φτάνουμε στην Κορφή.Υπέροχο θέαμα.Υπέροχος ουρανός και απέναντι το Αγαίο.Βγάζουμε φωτογραφίες και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε.

Λίγο πριν το τέλος του κώνου ακούω πάλι το γνωστό<<παιδιά κάποιος ..μου είπε πως να απο εδω κάτω ..το βλέπετε ..αν πάρεις αυτο το φαράγγι θα βγείς στη Στενή.Τι λέτε πάμε;>>

Θεέ μου και μπαίνουμε σε εκείνο το φαράγγι και είπαμε αμαν.Είναι το φαράγγι που βρίσκεται ακριβώς κάτω απο το καταφύγιο.Στο ξεκίνημάτου έχει λιγάκι νερό και μετά είναι (λόγω καιρού) ξερό.Αλλά όλο σχεδόν το φαράγγι είναι γεμάτο απο πεσμένους κορμούς δένδρων ,πολλοί μαζί που σου κλείνουν το δρόμο.Κλαδιά μπλέκονται πάνω σου μπαίνουν στα μούτρα σου σου σκίζουν το παντελόνι σου τα χέρια σου, γλιστράς πο τους βράχους και τα βραχάκια.Εβγαζα καπνούς αλλά σημασία είχε να μην τραυματιστεί κανένας κι ας μας έπιανε και βραδάκι.

Ετσι έγινε.Σουρούπωσε όταν βγήκαμε στο χωματόδρομο που σε οδηγεί..όχι Στενή αλλά Λούτσα.Ανεβήκαμε απο ένα φαράγγι και κατεβήκαμε απο ένα άλλο διπλανό.Βγήκαμε στο δρόμο και περιμέναμε.Ευτυχώς κάποιο φορτηγό πέρασε και μας έβαλε πίσω στη καρότσα του.

Σιγά-σιγά και πολύ προσεκτικά γυρίσαμε ,κουρασμένοι.Δε σταματήσαμε ούτε για καφέδες ούτε για φαγητά.Ενα απλό μπάνιο….το ημερολόγιο και ύπνο.

Published in: on 20 Ιανουαρίου, 2007 at 8:25μμ  Comments (1)