ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΣ




AddThis Social Bookmark Button
Stumble it!

Published in: on 7 Φεβρουαρίου, 2010 at 8:39μμ  Σχολιάστε  

ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η περιοχή της Στυμφαλίας προσφέρεται για πολλές ορεινές δραστηριότητες.Απο τη μια πλευρά η Ζήρεια από την άλλη η Ντουρτουβάνα δημιουργούν το κατάλληλο σκηνικό .Εμείς απλά όρεξη να χουμε .Απ αυτή έχουμε ευτυχώς μπόλικη κιαν θέλει κανένας να του δώσω όση θέλει δωρεάν free.

Παρότι η πρόβλεψη για την ορεινή Κορινθία ήταν βροχή δεν ακολούθησα τη συμβουλή των ειδικών αλλά ακολούθησα τη δική μου πεπατημένη εδώ και πολλές δεκαετίες.Δηλαδή ότι μαρέσει .Ετσι μούρθε να πάω ορεινή κορινθία και πιο συγκεκριμένα Στυμφαλία γιατί μούχε λίψει οπότε έπρεπε να πάρω τη δόση μου.

Απο μακρυά έβλεπα τη μαυρίλα που  σκέπαζε τον ουρανό κι όποιοες αισιόδοξες ενδόμυχες σκέψεις περί  ήλιου εξανεμίστικαν.Σήμερα μαζί μου είχα και το βοηθό μου ή την ουρά μου.Προσπαθώ να του εξηγήσω ότι ο καθένας είναι διαφορετικός και έχει άλλη προσωπικότητα αλλά μάταια.Εντάξει τι να κάνουμε.Εγώ πάντως τουταπα ότι θα φάει βροχή με το τουλούμι ,δεν πειράζει έχω αδιάβροχο, θα ταλαιπωρηθείς ,θα φας λάσπη ,μ αρέσει .Εντάξει.

Στο Καρτέρι αφήσαμε το αυτοκίνητο ,φορέσαμε τις φόρμες  και κατευθυνθήκαμε προς Λαύκα.Εκεί άρχισαν τα όργανα.Θες να γυρίσουμε;Οχι.Βγάλαμε τα αδιάβροχα και  συνεχίσαμε.Βροχή και πάλιλ βροχή.Μούσκεμα.Από  Λαύκα οδηγήσαμε προς Καλιανούς.Πριν βγούμε στους Καλιανούς πετάει την ατάκα.Καλά εδώ ήρθαμε για χώμα αλλά χώμα δεν είδα.

Αγόρι μου κάνε αριστερά να φας όσο χώμα τραβάει η ψυχή σου .Πάρε λάσπη και λασπόνερο να το θυμάσαι για  όλη τη ζωή σου.Δεν μπορώ.Τι είπες;

Βγήκαμε Στυμφαλία κι απο εκεί μεσα σε καταρρακτώδη βροχή κατευθυνθήκαμε προς Καρτέρι με σκοπό να ανεβούμε προς Καστανιά-Γκούρα-Λίμνη Δόξας και επιστροφή πίσω.

Το  μεγάλο πρόβλημά μας (όχι δεν ήταν η βροχή) ήταν η λάσπη που είχε μαζευτεί στο ποδήλατο και δημιουργούσε πρόβλημα στη κίνηση των τροχών.Για όλα υπάρχουν λύσεις.Στο δρόμο μας βρήκαμε ένα τυροκομείο .Σταμάτησα στην αυλή και μέσα στη βροχή πήρα τη μάνικα και τα έκανα καινούρια.

Τι σμήνη πουλιών που συναντήσαμε  να πετάνε να κατεβαίνουν κάτω στη γη και μετά να φτερουγίζουν όλα μαζί προς τον ουρανό ,τι ουράνια τόξα ,τι  δένδρα τι βουνά……

ΧΑΡΤΗΣ
AddThis Social Bookmark Button
Stumble it!

Published in: on 13 Δεκεμβρίου, 2008 at 10:02μμ  Σχολιάστε  

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΟΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

ΝΟΜΟΣ :ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗ :ΑΡΧΑΙΟΣ ΦΕΝΕΟΣ

Ποντικονήσι, ονομάζουν οι ντόπιοι χαριτολογώντας ,το μικρό νησάκι που βρίσκεται μέσα στη λίμνη Δόξας του Νομού Κορινθίας.Πραγματικά η όλη ατμόσφαιρα παραπέμπει στο γνωστό νησί της Κέρκυρας ,μόνο που εδώ έχουμε μικρογραφία του.Πάνω στο νησάκι υπάρχει το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου ενώ αν κοιτάξουμε μπροστά μας θα δούμε την όμορφη Ντουρτουβάνα και πίσω μας την εκπληκτική Ζήρεια.

Ολες τις εποχές η περιοχή είναι όμορφη αλλά το χειμώνα όταν τα βουνά γύρω από τη λίμνη είναι χιονισμένα τότε δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψεις αυτό που βλέπεις.Επειδή η λίμνη δεν είναι και πολύ μεγάλη θα πρότεινα μια μικρή πεζοπορία γύρω της.Ετσι θα έχουμε το προνόμιο της διαφορετικής οπτικής γωνίας αλλά και της χαράς που θα μας δώσει μια βόλτα στη λίμνη.

Επίσης μια επίσκεψη (πάλι με τα πόδια) στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου θα μας αποζημιώσει με την εκπληκτική θέα της περιοχής.

Αν έχουμε μαζί μας τα ποδήλατά μας μπορούμε να κάνουμε πολλούς συνδιασμούς όμορφων διαδρομών όπως για παράδειγμα από το Ποντικονήσι να πάμε Αρχαίο Φενεό -Γκούρα -Στενό-Φενεό κι από εδώ βγαίνουμε πάλι στο αρχικό σημείο.Ομορφη διαδρομή με όμορφη θέα .Αλλά αν κάποιος φίλος έχει αντοχή στην ψυχή και δύναμη στα πόδια μπορεί να κάνει μια ακόμα ομορφότερη διαδρομή που πάντοτε κάνω εγώ γιατί ..έχω φτερά στην ψυχή μου αλλά και στα πόδια (ακόμα).Λοιπόν Από Ποντικονήσι πάμε Αρχαίο Φενεό -Γκούρα και όταν φτάσουμε στην πλατεία του Στενού δεξιά μας φεύγει δρόμος που μετά γίνεται χωματόδρομος και μας οδηγεί στο οροπέδιο της Ζήρειας….Καλά!!!Μαγεία…Εδικά όταν χρειάζεται να κατέβεις όλο το βουνό (στην επιστροφή) κι αν….. αν λέω ..’εχει και λάσπη τότε ..πραγματικά είσαι στον παράδεισο .

Επίσης για τους φίλους της Ορειβασίας από το Ποντικονήσι ξεκινά μονοπάτι που σε οδηγεί στην κορυφή της Ντουρτουβάνας.

Εύκολα μπορούμε να φτάσουμε ως το Ποντικονήσι .Από Δερβένι ανεβαίνουμε ….τώρα να μην πω και μια ακόμα διαδρομή …πάντα γιαυτούς που έχουν φτερά στην ψυχή τους;Αφήνουμε το αυτοκίνητό μας στο Δερβένι κι από εκεί με το ποδήλατό μας ανεβαίνουμε όλο αυτό το ανηφόρι (κουράγιο – κουράγιο μετά θάναι κατήφορος) και φτάνουμε στα γνωστά χωριά της λίμνης.

Υπάρχει και μια όμορφη οικογενειακή διαδρομή.Από Κιάτο -Στυμφαλία-Καστανιά -Λίμνη-Γκούρα-Δερβένι .Διαδρομή που ακροβατεί στο μύθο και στην πραγματικότητα της σύγχρονης ζωής μας.Ζήρεια..Ηρακλή..Στυμφαλία..Λαονόμη..Φενεός..Ιφικλής……

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΑΠΑΝΕΜΑ ΒΡΑΔΙΑ>>ΓΡ.ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ

AddThis Social Bookmark Button

Published in: on 7 Ιανουαρίου, 2008 at 4:00μμ  Σχολιάστε  

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑΣ

Photobucket - Video and Image Hosting

Αρχηγέ μου σήμερα θα φάμε γερή βροχή , είπα κοιτώντας τον ουρανό.Μα ..δική σου ιδέα ήταν ναρθουμε ανταπάντησε ο αρχηγός!.

Μια κυρία που έμενε στον πρώτο όροφο βγήκε στο μπαλκόνι και μας κοίταζε.Μετά κατέβηκε κάτω στην εξώπορτα του σπιτιού της και συνέχισε να μας κοιτάζει.Συγνώμη αλλά μήπως σας ενοχλεί που παρκάραμε εδώ;Μήπως σας εμποδίζουμε;Της είπα ευγενικά και έσπασε ..ο πάγος.

Φεύγοντας τη χαιρετήσαμε και είμασταν σίγουροι πως το αυτοκίνητο είχε ένα καλό φύλακα.Μικρή η κοινωνία του Κιάτου έτσι όποιος καινούριος παρουσιαστεί 8 το πρωί μάλλον ..κινεί την υποψία.

Εγω ,λοιπόν και ο φίλος μου ο Δημήτρης γνωστοί και ως βροχοποιοοί ξεκινήσαμε απο το όμορφο Κιάτο με σκοπό να φτάσουμε στην πανέμορφη λίμνη Στυμφαλία μετα ποδήλατά μας.Τώρα …γιατί μας λένε βροχοποιούς;Γιατί σε όλες τις εκδρομές που έχουμε πάει μαζί (όταν είμαστε μόνο οι δυό μας) βρέχει ή χιονίζει.Το αποκορύφωμα ήταν πριν κανένα χρόνο καλοκάίρι ,Αυγουστο στο Μαίναλο.Δεν υπήρχε πουθενά σύνεφο.Κατα της 4 το απόγευμα έριξε καταρακτώδη βροχή , τέτοια που χρόνια είχαν οι ντόπιοοι (οπως μας είπαν) να δουν.

Το πρώτο που κάναμε όταν φτάσαμε στο Κιάτο ήταν να βρούμε ένα καλό πάρκινγκ για το αυτοκίνητο και τελικά όχι μόνο πάρκιγκ αλλά και ένα καλό φύλακα βρήκαμε.

Ο δρόμος απο Κιατο μέχρι το αστεροσκοπίο (19 περίπου χμλ) είναι ανηφορικός.Ξεκινάς απο το 0 υψόμετρο και ανεβαίνεις στα 900 περίπου μέτρα.Ο δρόμος το πρωί δε έχει κίνηση.Λίγα αυτοκίνητα και τα περισσότερα απότι είδα ήταν εμπορικά .Εχω έρθει άλλες φορες όμως με καλύτερο καιρό και τα αυτοκίνητα των επισκεπτών στην περιοχή ήταν αρκετά.

Αγκωμαχητό και πίσω απο τη στροφή ..τελειώνει η ανηφόρα όμως πίσω απο τη στροφή υπάρχει μια μεγαλύτερη και ξανά αγκωμαχητό.Φτάσαμε στο Σούλι που απότι είδαμε ήταν γύρω στα 600 μ υψομετρική και σαυτη την περιοχή παρατηρήσαμε και τα πρώτα έλατα.

Με κουβέντα ,αγκωμαχητό παρατήρηση της όμορφης φύσης αλλά και όλων των ταμπελών (που απο κιάτο ως Στυμφαλία είναι γραμμένες με σπρέι>> ,φτάσαμε στο αστεροσκοπείο που ήταν και το ψηλότερο σημείο της διαδρομής (όπως είπα) 900 μέτρα.Απο εδώ βλέπαμε κάτω τον κάμπο, που ήταν γεμάτο με κληματα , και απέναντι τη μικρή Ζήρεια που ήταν λιγάκι χιονισμένη.Θυμάμαι άλλες χρονιές που τα βουνά γύρω ήταν κάτασπρα απο το χιόνι.

Επιτέλους και λιγη κατηφόρα .Ομως μόλις πήγαμε να χαρούμε λιγάκι οι πρώτες ψιχάλες ήρθαν πάνω μας.Ωχ δε θα τη γλυτώσουμε τη βροχή.Ξέρεις ,είπα, χτες πήρα τηλέφωνο το Γιώργο και του είπα νάρθει μαζί μας αλλά ξέρεις τι μου απάντησε.Με αυτη την πρόγνωση του καιρού και με εσας τους δυο μαζί σίγουρα τη βροχή δεν τη γλυτώνω και δεν έχω καμία διάθεση να βραχώ.Συνέχισε να σιγανοψιχαλίζει και να μη ρίχνει δυνατή μπόρα μέχρι το Κεφαλάρι.Εκεί στο κεφαλάρι σταμάτησε.Ευτυχώς.

Photobucket - Video and Image Hosting

Προσπαθήσαμε να δούμε που είναι το ορειβατικό καταφύγιο και αφού το διακρίναμε αρχίσαμε να λέμε διάφορες ιστορίες σχετικά με άλλες εξορμήσεις στην περιοχή .Ετσι με αυτες τις παλιές ιστορίες φτάσαμε στους Καλιάνους και απο εκεί κατηφορήσαμε για Στυμφαλία.(Εδω ,μετά το γεφυράκι υπάρχει δρόμος που φεύγει αριστερά και οδηγεί στη Λαύκα δηλαδή κάνουμε τον αριστερο κύκλο της λίμνης.Αν ακολουθήσεις δεξιά το δρόμο πηγαίνεις προς το χωριό Στυμφαλία και καταλήξεις πάλι Λαύκα δηλαδή κανεις τη δεξιά βόλτα της λίμνης.Οποιο δρόμο κιαν διαλέξει μπορείς να κάνεις το γύρο της λίμνης και να καταλήξεις στο ίδιο σημείο.Εμένα προσωπικά μου αρέσει να ακολουθήσω το δεξί δρόμο να πάω Στυμφαλία Λαύκα και μετά να επιστρέψω στους Καλιανούς)

Λίγο πριν μπούμε στο χωριό οι ψιχάλες ξανάρχησαν δυνατότερες και αναγκαστικά μπήκαμε κάτω απο ένα υπόστεγο.Εκεί φιλοσοφίσαμε την κατάσταση.Τι κάνουμε;Συνεχίζουμε;Καλά αν συνεχίσουμε πως θα γυρίσουμε πίσω μούσκεμα;Μπορεί να μας μεταφέρει κανένα αγροτικό ή μπορεί να πάρει τον ένα απο τους δυο ή…. Ξαφνικά στμάτησε η βροχή.Δε σου είπα πως σήμερα είμαστε τυχεροί!

Μπήκαμε στο χωριό με τις υπέροχες μυρωδιές των σουβλιστών κρεάτων .Ελα μη κοιτας θα βρέξει ,τουλάχιστο να προλάβουμε τη βόλτα που εχουμε προγραμματίσει.Μετά απο το χωριό οδηγούμε προς Λαύκα και μόλις βγούμε έξω απο το χωριό στα αριστερά υπάρχουν ερείπια του μοναστηριού Ζαρακά που ήρθαν στην επιφάνεια απο τον Ορλάνδο .Ετσι αφού είδαμε τα ερείπια και φωτογραφηθήκαμε ακολουθήσαμε το χωματόδρομο (στα αριστερά , μπροστά απο την ενημερωτική πινακίδα για την ιστορία του μοναστηριού) .Αυτος ο χωματόδρομος μας οδηγεί στα αρχαία απομεινάρια του αρχαίου Στύμφαλου μέσα απο μια μαγευτική διαδρομή με τρεχούμενα νερά καρυδιές άνθη και λουλούδια , και αν συνεχίσουμε λίγο αριστερότερα μας οδηγεί στις όχθες της λίμνης.
Photobucket - Video and Image Hosting

Αυτά μεχρι πρότινος.Γιατί δυστυχώς το θέαμα που είδα με στενοχώρησε.Δεν υπήρχαν πουθενά τρεχούμενα νερά (αφού δεν υπάρχουν χιόνια) και ούτε όχθη της λίμνης υπάρχει όπως παλαιότερα .Στη θέση της όχθης ,στη θέση του καταφυγίου των πτηνών υπάρχει το τίποτα.Τίποτα καθόλου νερό μόνο καλαμιές και ..καμένες.Ναι καμένες .Προφανώς θα γίνουν χωράφια .

Ξαναθυμάμαι πριν 2 χρόνια τις εικόνες εκεινου του παράδεισου και καμία σχέση με το σήμερα δε μπορεί να γίνει.Το νερό είνια ζωή και όχι μόνο το νερό αλλά και η συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στο περιβάλλον είναι ζωή.

Κάναμε τη βόλτα μας και με βαριά καρδιά ξαναπήραμε το δρόμο ) που είχαμε αφήσει) για Λαύκα.(Αν κάποιος βρεθεί στην περιοχή με πόδια ή ποδήλατο θα πρέπει να κάνει αυτη τη μικρή βόλτα.ΑΠο τα ερείπια τοπυ μοναστηριού ως τα ερείπια του αρχαίου Στύμφαλου.Ακόμα και έτσι έχει να δει και να ακούσει πολλά.Δυστυχώς ..αυτοκίνητο δεν πάει εκεί…συγνώμη..ίσως τα επόμενα χρόνια!)

Συνεχίσαμε το δρόμο μας ο οποίος ξανάγινε ανηφορικός ως το παρατηρητήριο.Εκεί έχεις μια πανοραμική άποψη της λίμνης και αποκαλύπτεται στο μεγαλείο της η έλλειψη νερού αλλά…και οι ανθρώπινες επεμβάσεις.Δίπλα απο το παρατηρητήριο ..κάτι χτίζεται πάλι.Είδα μπουλντόζες και εργάτες.ΠΟιός ξέρει πάλι <<ευαίσθητα περιβαλλοντικά>>τοπάρχες και ειδικοί τι σκαρφίστηκαν πάλι.Να ,ίσως κανένα παρατηρητήριο ή καμιά σκουριασμένη ταμπέλα (σαν κι αυτη την ταλαίπωρη που πληροφορεί για το υψόμετρο της λίμνης 600μ) ή κανένα κιόσκι σαν κι εκείνα που έφτιαξαν πριν μερικά χρόνια και τώρα είναι εμφανή τα σημάδια της εγκατάλειψης τους.

Η διαδρομή κατηφορίζει προς Λαύκα.Επιτέλους φτάνουμε σαυτο το ήσυχο χωριουδάκι .Πραγματικά νεκρική σιγή.Παντού βουνά σύνεφα και που και που κανένας κάτοικος.Εκεί στη βρύση καθίσαμε να φάμε λιγάκι και τότε μας πλησίασε μια φιλενάδα και με τα νιαου νιαου της ήθελε κιαυτη να τονίσει την παρουσία της.
Photobucket - Video and Image Hosting

Αφου τσιμπίσαμε κάτι πήραμε το δρόμο της επιστροφής.Ακολουθήσαμε το δρόμο Λαύκα Καλιανοί κι έτσι είχαμε την ευκαιρία να δούμε και την άλλη πλευρά της λίμνης .Εδω υπάρχει ακόμα νερό και μέσα πάπιες και διάφορα πουλιά.Καθίσαμε σε μια ακρη και ακούγαμε τις κραυγές που έκαναν οι αγριόπαπιες.Κάθε φορά που περνούσε και ένα αυτοκίνητο τα πουλιά σηκώνονταν στον αέρα πράγμα που έδειχνε καθαρά πως η παρουσία των αυτοκινήτων αλλά και γενικότερα του θορύβου τα ενοχλούσε.Στην Αυστρία ο δρομος και το πάρκιγκ των αυτοκινήτων (για όσους θέλουν να δουν υγρότοπους ) είναι αρκετά μακριά.Πρέπει δηλαδή να περπατήσουν.Βέβαι εγώ ο ανόητος αναφέρομαι στην Αυστρία και μιλάω για ανθρώπους και κοινωνίες που όπως λέει και ο σοφός καφετερόβιος όταν εμείς είχαμε θέατρα αυτοί ήταν ακόμα πάνω στα δένδρα.Ετσι είναι.Μένει μόνο να πάρουμε τα κυάλια μας και αφού βγάλουμε τα γρασα απ τα μάτια και το μυαλό μας να δουμε ποιο είναι τώρα πάνω στα δένδρα.

Καθώς αγκωμαχούσαμε πάνω σε μια ανηφόρα ακούμε μια βαριά φωνή να μας λεει ρε παιδιά ελάτε απο δω να σας δώκω λίγο νερό.Εμείς στη σούρα που είμασταν δε βλέπαμε μπροστά μας.Εδω εδω μας ξαναείπε και βγήκε στη μέση του δρόμου .Σταματήσαμε στα αριστερά του δρόμου με φόντο τη λίμνη .Ο μπαρμπα μήτσος είναι κάτοικος της περιοχής και όπως μας είπεσταμάτησε λιγάκι να θαυμάσει τη βροχή που θα ερχόταν σε λίγο.Είχε όρεξη για κουβέντα .Μας είπε διάφορα για τη σκληρή ζωή της περιοχής ,για τη γεμάτη απο νερό λίμνη,για τις προσπάθειες να πάρουν το νερό της λίμνης για τη ζωή την ίδια .Μας έδωσε συμβουλές.Μας είπε για τα παιδικά του χρόνια που ανέβαινε στη Ζήρεια με τα πόδια .Εμείς απλά τον ακούγαμε.Μη σας νοιάζει θα σας πάω εγω με το αγροτικό κάτω μας είπε..Μπα δε τη φοβάμαστε τη βροχή παππού απο ζάχαρη είμαστε;Είπε ο διπλανός μου ήρωας.

Ηρθε η ώρα να φύγουμε αλλά το πρόβλημά μας ήταν που να βάλουμε ένα σακούλι με καρύδια που ήθελε σώνει και καλά να το πάρουμε.Μα που να το κουβαλήσουμε.Βάλαμε στις πίσω τσέπες όσα μπορούσαμε και τα υπόλοιπα του υποσχεθήκαμε πως θα τα παίρναμε την άλλη φορά που θα πηγαίναμε με το αυτοκίνητο στην περιοχή.Μας είπε το χωριό του τον χαιρετήσαμε και φύγαμε με τη συνοδεία της βροχής.

Λίγο πριν φφτάσουμε στους Καλιάνους ξανασταμάτησε.Τυχεροί πάλι.Ομως παντού γύρω μας τα σύνεφα είναι καταμαυρα σημάδι πως θα ρίξει μια γερή βροχή.Εμείς προσπαθούμε να κάνουμε πιο γρήγορο πεντάλ για να φτάσουμε στην περιοχή του αστεροσκοπείου όσο πιο γρήγορα γίνεται γιατί μετά τα υπόλοιπα 19 χλμ είναι κατηφορικά.

Ολα κύλησαν μια χαρά.Φτάσαμε χωρίς να βραχούμε στο αστεροσκοπείο.Εκεί φορέσαμε τα αντιανεμικά και κατεβήκαμε βολίδα.Ο δρόμος ήταν λιγάκι βρεγμένος αλλά εμείς είμαστε πρώτοι στην κατάβαση.Κατεβαίνοντας είπα μέσα μου ανεβήκαμε όλη αυτη την ανηφόρα;

Φτάσαμε στο αυτοκίνητο και ..η κυρία εκεί!Μα που πήγατε βρε παιδιά ανησύχησα ,λίγη ώρα ακόμα και θα ειδοποιούσα την αστυνομία.Ε να μην την αφήσουμε στην αγωνία της είπαμε που πήγαμε και τι κάναμε.Χαιρετηθήκαμε την ευχαριστήσαμε και φύγαμε.

Η σημερινή μέρα είναι σημαδιακή ,είπε ο Δημήτρης.Γιατί;Δε θα μας λένε πιά βροχοποιούς!
Photobucket - Video and Image Hosting

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

  1. Διαπίστωσα για μια ακόμα φορά πως η Ελλάδα είναι χώρα μοναδική απο άποψη φυσικού περιβάλλοντος.Την ίδια διαδρομή την έχω κάνει ν φορές και μπορώ να την κάνω αιώνια γιατί κάθε φορά βλέπεις όμορφα πράγματα που δεν τάχεις ξαναδεί.
  2. Η γη βρίσκεται σε οριακό σημείο και γαιυτο υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος.Αν το χειμώνα είναι αυτη τη κατάσταση της λίμνης τότε το καλοκαίρι τι θα γίνει;ΠΟιός επιτέλους θα ενδιαφερθεί;Ποιός πρέπει;Μήπως πρέπει όλοι;
  3. Θα έλεγα πως το ενδιαφέρον της οργανωμένης πολιτείας είναι απο μηδαμινό εως ανύπαρκτο για περιοχές όπως η λίμνη.Νόμοι και συμφωνίες μπορεί να υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται.ΠΟυ είναι οι φύλακες; που είναι τα κέντρα πληροφόρησης;που είναι το επιστημονικό παρατηρητήριο της λίμνης;Τι μέτρα έχουν ληφθεί για την αρμονία του τοπίου;Αν δείτε εργοστάσιο ή σπίτια σε ροζ ή κόκκινο χρώμα μην παραξενευτείτε!Μέσα σενα καταπράσινο τοπίο ξεχωρίζουν τα κόκκινα.Είναι η συγχρονη ελληνική αισθητική!
  4. Δυστυχώς το σχολείο μας με τα τόσα προγράμματα που υπάρχουν δεν κατάφερε να δημιουργήσει ευαίσθητα περιβαλλοντικά πολίτες .
  5. Η διαδρομή που κάναμε είναι 100χλμ περίπου αλλά το πιο ωραίο κομμάτι είναι απο το αστεροσκοπείο και μετά.Αν κάποιος θέλει μπορεί να παρκάρει στο κεφαλάρι ή σε κάποια ταβέρνα της περιοχής να κάνει το γύρο της λίμνης και να μπει σε πολλούς δασικούς δρόμους που υπάρχουν.
Published in: on 10 Φεβρουαρίου, 2007 at 8:47μμ  Σχολιάστε  

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΖΗΡΕΙΑΣ

ζηρεια -ποδηλατο

Ζήρεια ή πιο επιστημονικά Κυλλήνη.Αν κάποιος διαβάσει το χάρτη θα δει με μεγάλα γράμματα Κυλλήνη κιίσως απο κάτω με μικρότερα Ζήρεια.Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα ορεινά σπορ χρησιμοποιούν πάντα την ονομασία Ζήρεια ,η οποία (απότι έχω διαβάσει ) σημαίνει βελανίδι στα σλάβικα.Ομως στην πραγματικότητα δεν είναι ένα όρος.Αλλά αποτελείται απο δύο βουνά.Τη μικρή και τη μεγάλη Ζήρεια.Η μικρή Ζήρεια έχει υψόμετρο2086 και η μεγάλη 2370 (περίπου).Το βουνό στην αρχαιότητα ήταν αφιερωμένο στο θεό Ερμή και στην περιοχή υπάρχει μια σπηλιά που ονομάζεται σπηλιά του ερμή και σύμφωνα με την παράδοση εκεί γεννήθηκε ο θεός Ερμής.

Για Ζήρεια ξεκινήσαμε κι εμείς πρωί πρωί με απότερο σκοπό να πραγματοποιήσουμε μια όμορφη ποδηλατική διαδρομή στην ευρύτερη περίοχη της Ζήρειας.ΟΙ προυγούμενες ημέρες ήταν καιρικά δύσκολες γιατί είχε ρίξει αρκετό χιόνι στα βουνά και οι πληροφορίες μας έλεγαν πως και η Ζήρεια είχε αρκετό χιόνι.Γιαυτο το λόγο είμασταν και ενδυματολογικά κατάλληλα προετοιμασμένοι.

Για να προσεγγήσεις τη μεγάλη Ζηρεια ο καταλληλότερος δρόμος είναι αυτος που σε οδηγεί στα Τρίκαλα Κορινθίας(Ναι υπάρχουν και τρίκαλα στην κορινθία) .Ενω αν θες να ανέβεις τη μικρή Ζ¨ηρεια το καταλληλότερο σημείο εκκίνησης είναι το χωριό Κεφαλάρι.Βέβαια υπάρχουν πολλές παραλαγές διαδρομής και κάποιος μπορεί να ξεκινήσει απο κεφαλάρι και να βρεθεί στην κορυφή της μεγάλης Ζήρειας ή το αντίστροφο.

Ο δικός μας στόχος ήταν το χωριό Α.Τρίκαλα.Ετσι πήραμε τον εθνικό δρόμο που οδηγεί προς κόρινθο και μετά το διεθνή Ε τάδε (εδω γελάμε ή μάλλον κλαίμε) που οδηγεί στην Πάτρα.Στην περιοχή του Ξυλοκάστρου προσοχή γιατί πρέπει να στρίψουμε δεξιά και να ακολουθήσουμε τις ταμπέλες που οδηγούν προς Τρίκαλα.

Κάθε φορά που κινούμαι σαυτο τον εθνικό (Ε τάδε) δρόμο είμαι στενοχωρημένος και συνέχεια σκέπτομαι και λέω τα ίδια και τα ίδια χρόνια και χρόνια.Το αιώνιο ερώτημά μου είναι ,μα καλά πόσοι αιώνες ακόμα θα περάσουν ώστε να φτιάξουμε ένα αξιοπρεπή δρόμο που συνδέει ένα μεγάλο και πολύ σημαντικό λιμάνι με την πρωτεύουσα.Βέβαια για να πω και την αλήθεια δε μας πολυενδιαφέρει γιατί ..σκοτώνεται ο γείτονας ή το παιδι του γείτονα ..μέχρι να έρθει και η δική μας σειρά.Αν κάποιος ακόμα δεν έχει καταλάβει για τι πράγμα μιλάω έχω να του προτείνω κάτι.Να πάρει το αυτοκίνητότ του και αφού περάσει με το καράβι να οδηγήσει λιγάκι στην εσπερία και μετά να ξαναπάρει το καραβάκι και να κάνει τη διαδρομή Πάτρα Αθήνα !

Στρίψαμε στο Ξυλόκαστρο και αφού περάσαμε τα κάτω και μετά τα μέσα Τρίκαλα κορινθίας φτάσαμε στα περίφημα Ανω Τρίκαλα.Τα τελευταία χρόνια υπάρχει κάποια σχετική κίνηση στην περιοχή.Εχουν χτιστεί μερικά πανδοχεία ο δρόμος απο Ανω Τρίκαλα έγινε άσφαλτος.(θυμάμαι πως πριν μερικά χρόνια ήταν χωμάτινος).Και υπάρχουν πια φανερά ίχνη δημιουργίας χιονοδρομικού κέντρου στο όμορφο ,μαγευτικό ,υπέροχο οροπέδιο της Ζήρειας.Καταλαβαίνεις φίλε μου τι έχει να γίνει εκεί οταν οι επιλαρχίες των Αθηναικών τετράκίνητων αυτοκινήτων καταφθάσουν.Μαζί τους θα καταφθάσει και η πρόοδος το χρήμα και άντε γειά μετά.Γιαυτο και δε θέλω να χιονίζει πιά!Αν και είμαι φανατικός σκιέρ δε θέλω πια να τους βλέπω .Δε θέλω να βλέπω τα σκουπίδια τους , δε θέλω πια να τους βλέπω να πατούν μετα αυτοκίνητά τους τα δενδράκια, δε θέλω να φτάσει η εξέλιξη και ο πολιτισμός τους εδω.Ας αφήσουμε πια βρε παιδιά και κάτι χωρίς τα φώτα του πολιτισμού..ας αφήσουμε κάτι όρθιο.

Μετά τα Ανω Τρίκαλα ο δρόμος μας οδήγησε στο οροπέδιο.Εκεί υπάρχει το ορειβατικό καταφύγιο και μπορείς να δεις και το δεύτερο καταφύγιο που υπάρχει στην πλαγιά της μ.Ζήρειας.
ZHREIA-ΛΙΜΝΗ ΔΟΞΗΣ
Μπροστά μας βλέπουμε ένα βαν και πηγαίνουμε εκέι δίπλα και παρκάρουμε κι εμείς.Μα εκείνη τη στιγμή απο το βαν βγαίνει τρομαγμένος ένας τουρίστας γερμανός.Ναι ήταν εκεί και καθόταν για 3 ημέρες και νύχτες και απλά κοίταζε το βουνό όπως μας είπε.Του άρεσε η φύση και προσπάθησε να μας πει και πολλά άλλα ..όμως ο άγριος τζώνης του έδωσε να καταλάβει πως βιαζόμαστε.Κατεβάσαμε τα ποδήλατα ,φορέσαμε παπούτσια ,κράνη,γυαλιά (ο γερμανός μας κοιταζε) βάλαμε στις πίσω τσεπες τροφιμα και είμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε.Βρε Νίκο ,λέω, πες του γερμανού να μη ξανίγεται έτσι στην ερημιά γιατί θα μάθουμε τα χαμπέρια του στις ειδήσεις.Ο Νίκος του εξήγησε ότι δεν είναι η ελλάδα που διάβαζε πριν 20 χρόνια και ξεκινήσαμε.Μα μετά απο κανα δυο πεταλιές ακούσαμε το γερμανό να φωνάζει και να κρατάει κατι σταχέρια του.Στοπ.Ο μεταφραστής γύρισε να δει τι ήθελε.Αλλά ..το μόνο που ήθελε ήταν να μας δώσει μερικές σοκολάτες που είχε .Ανοιχτός άνθρωπος.Τώρα τι να του δώσουμε κι εμείς;Λοιπόν θα του φέρουμε ένα κουτί μέλι.

Ξεκινήσαμε .Η διαδρομή ήταν απο οροπέδιο προς Μεσινό -Αρχαίο Φενεό-Λίμνη Δόξης-Φενεό-Γκούρα και οροπέδιο πάλι.Δηλαδή απο το οροπέδιο θα κατεβαίναμε στη Λίμνη Δ¨οξης και μετά το δύσκολο ανάβαση ως Οροπέδιο.Ετσι απο το οροπέδιο ακολουθήσαμε το δρόμο δεξιά κι όχι αριστερά που υπάρχει και μετά όλο ευθεία.Σε μερικά σημεία που δεν το έπιανε ο ήλιος είχε δημιουργηθεί ένα μείγμα χιονιού πάγου και λάσπης αρκετά επικίνδυνο να φας τα μούτρα σου.

Σαυτο που απο την αρχή συμφωνήσαμε ήταν , όχι μαγγιές αλλά συντηριτικά για να μην πάθουμε τίποτα και ταλαιπωρηθούμε.Αλλά ..όλα ξεχνιούνται όταν ανεβαίνουμε στη σελα …Στην πρώτη κιόλας στροφή ο πρώτος βγήκε εκτός.Βρε τι είπαμε..Το ποδήλατό του ήταν σε άσχημη κατάσταση με τη μπροστινή ρόδα να έχει στραβώσει και τον ίδιο σκισμένο και στο πρόσωπο γρατζουνισμένο.Αμέσως άρχισε να μελανιάζει λόγω και του κρύου που είχε.Παιδιά ένας εθελοντής.Κάποιος πρέπει να μήνει μαζί του και να τον γυρίσει πίσω και αν υπάρχει πρόβλημα να κατέβει με ένα αυτοκίνητο ως το κέντρο υγείας.Κανένας !Θα πας εσυ !λέω στον Τάσο.Γιατί εσυ τον ξεσήκωσες και τουλεγες να δούμε ποιος είναι καλύτερος στις στροφές .Ο εθελοντής βρέθηκε .Του έδωσα τα κλειδιά και φύγαμε.

ζηρεια

Ομως αυτο που μας ανησυχούσε ήταν η ομίχλη που δημιουργήθηκε εξαιτίας της εμφάνισης του ήλιου.(Στη φωτογραφία όλη η πεδιάδα είναι σκεπασμένη με ομίχλη πυκνη).Συνεχίσαμε χωρίς κανένα πρόβλημα και λίγο πριν φτάσουμε στο χωριό Μεσινό εξαφανίστηκε ως δια μαγείας.Αυτου του είδους η ομίχλη είναι σύνηθες φαινόμενο στην περιοχή.Αλλά και σε άλλες περιοχές το έχω δει.Δηλαδή πάνω πάνω να βλέπεις πεντακάθαρα τον ήλιο και κάτω να μη μπορείς να δεις τη μύτη σου .

Απο Μεσινό συνεχίσαμε στην ευθεία που οδηγεί στον αρχαίο Φενεό και απο εκεί στην τεχνητή λίμνη Δόξης η οποία είναι κόσμημα,πανέμορφη.Στη μέση της λίμνης υπάρχει η εκκλησία του Αγίου ΓεωργίουΧωρίς να σταματήσουμε καθόλου συνεχίσαμε προς το φράγμα και απο εκεί πήραμε το χωματόδρομο προς Φενεό.Στο δρόμο είχαν δημιουργηθεί αρκετές μικρές λιμνούλες και τα παιδιά (30-40 χρονών) έμπαιναν μέσα και έβγαιναν σα γουρουνάκια.Λάσπη παντού ,στα ποδήλατα στα κολά στα μούτρα στα γυαλιά στα γάντια στις μπλούζες.Ολοι είμασταν καφετιοί.Εχει ενδιαφέρον να βλέπεις τον τάσο π.χ. σπουδαίο μηχανικό να μπαίνει όλοκληρος στις λιμνούλες ή το Νικόλα άνθρωπο της τέχνης να τρώει νόστιμη λάσπη .

Φενεός κι απο εκείΣτενό.Πριν Φτάσουμε στο Στενό ο Τζίμης είδε μια στάνη και τον βλέπουμε να στριβει και να μπαίνει μέσα .Τα σκυλιά απο πίσω.Ο τσοπάνος βγαίνει έξω και ρωτάει ποιο είμαστε και τι θέλουμε .Μα που πήγατε κι είστε έτσι ;Μας ρώταγε συνέχειαΤι θέλετε;Παππού μήπως έχεις γάλα;Ρε τζίμ του λέω καλά πως θα κουβαλήσεις το γάλα;Να ..θα μου το βάλει σε δυο μπουκάλια και θα τα βάλω στις πίσω τσέπες.Δε γίνονται αυτα που λες.Οχι….θέλω γάλα να πάρω.

Στο Στενό , την ώρα που φτάσαμε δεν υπήρχε ψυχή.Αρχίσαμε ναανεβαίνουμε το σκληρό χωματόδρομο που θα μας έβγαζε στο οροπέδιο όταν το τηλ χτύπησε.Ηταν ο τραυματίας ο οποίος ήταν καλά αλλά μας υπενθύμησε να μη ξεχάσουμε να φέρουμε κάτι του γερμανού γιατί τους περιποιήθηκε πολύ.Αμαν!Τους λέω να συνεχίσουν χαλαρά κι εγώ πάω σε ένα παντοπωλείο στο Στενό και αγοράζω ένα μέλι.Το βάζω πίσω στην τσέπη και ξεκινάω να βρω τους άλλους.Τους φτάνω .Βλέπω το Τζιμ να κάνει πετάλι και να εξέχουν τα 2 μπουκάλια γάλα που πήρε απο τον τσοπάνο.Τον φτάνω.Εχεις καθόλου νερό;Με ρωτάει.Γιατί σου τελείωσε του λέω.Οχι αλλά ..έβαλα γάλα και στο παγούρι!Τι να πω τώρα .

Η ανηφόρα συνεχίζεται ,ακούω πολλά ωχ,ουφ,φιου ,αμαν.Φτάνουμε στη διαστάυρωση επιτέλους.Αυτο το μέλι αρκετά βαρύ .Απορώ πως δε σχίστηκε η τσέπη.Απο τη διασταύρωση φτάσαμε στο οροπέδιο .Ολα καλά και ο γερμανός χαρούμενος με το μέλι του.

5 απο την παρέα αποφασίσαμε να κατεβούμε με τα ποδήλατα ως τα Τρίκαλα.Ετσι οι..οδηγοί στις θέσεις τους και φύγαμε.Μαζί μας έφυγε και ο γερμανός αφού κατάλαβε την επικινδυνότητα του ελεύθερου ελληνικού χειμερινού καμπινγκ.

¨οταν φτάσμε Στα Α.Τρίκαλα είχε πέσει ο ήλιος.Κατέβηκα με σκοπό να βάλω το ποδήλατο πάνω στο αυτοκίνητο όταν ο τρελός Δημήτρης μου λέει μα τι κάνεις εκεί ,δεν κατεβαίνουμε ως κάτω το ξυλόκαστρο με τα ποδήλατα;Μα είναι επικίνδυνο γιατί μπορεί σε κάποιο σημείο να έχει πάγο λόγω ψύχους.Ας το καλύτερα.Οχι!θα κατέβουμε με τα ποδήλατα.Βρε καλέ μου βρε χρυσέ μου τίποτα ..με ποδήλατα.Βάζουμε στο κράνος φακούς κεφαλής και σιγά σιγά φτάνουμε στο ξυλόκαστρο.

Βάλαμε τα ποδήλατα πάνω στα αυτοκίνητα και πήγαμε σε ένα ωραίο ουζερί και φάγαμε ωραία θαλασσινά.κατεβάσαμε και απο μια νταμιζάνα..πορτοκαλάδα ο καθένας και σιγά σιγά πήραμε τοδρόμο της επιστροφής γεμάτοι εικόνες και μυρωδιές υπέροχες!!

ζηρεια1

Υ.Γ Η εκδρομή έγινε το Δεκέμβριο του 2005 και η διαδρομή είναι αφιερωμένη στο φίλο Δημήτρη που δεν είναι πια στην παρέα μας.

Published in: on 4 Φεβρουαρίου, 2007 at 5:51μμ  Σχολιάστε