ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ ΤΟ ΚΙΛΚΙΣ

Ανακαλύπτω το Κιλκίς ονομάζεται ένας πολύ όμορφος και κατατοπιστικός οδηγός  που έχει εκδόσει η Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Κιλκίς.Ο οδηγός περιλαμβάνει αρκετές  διαδρομές που μπορούν να πραγματοποιηθούν με ποδήλατο .Επίσης μπορούμε να πάρουμε αρκετές ιδέες για πεζοπορικές διαδρομές  των οποίων την αφετηρία και το τέλος  μπορούμε να την καθορίσουμε εμείς.

Εχει χάρτες ,ωραίες εικόνες,road book.Νομίζω πως αξίζει κάποιος να το κατεβάσει και να το έχει μαζί του σε περίπτωση που θα πάει για στο Κιλκίς.

Μπορούμε να τον κατεβάσουμε από τη διεύθυνση (pdf) http://www.kilkis.gr

AddThis Social Bookmark Button
Stumble it!

ΛΙΔΟΡΙΑ- ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Παλαιότερα ,το Πάσχα,όταν δεν υπήρχε τηλεόραση και οι άνθρωποι κάθονταν το βράδυ γύρω από το μεγάλο τραπέζι κυρίαρχο θέμα ήταν το πως και το γιατί της σταύρωσης του Χριστού.Ποιος ήταν ο προδότης ,πως σταυρώθηκε ,τα της ανάστασης ,οι συμβολισμοί και η συσχέτισή τους με την καθημερινή ζωή.Τα παιδιά κάθονταν γύρω από τη γιαγιά ,τη θεία και οι ιστορίες δεν είχαν τελειωμό.

Μια ιστορία όμως είχε διαχρονικό χαρακτήρα .Δεν την έλεγαν μόνο το Πάσχα αλλά κάθε φορά που η συζήτηση ήταν γύρω από το κόψιμο δένδρων.Ηταν η ιστορία του καταραμένου δένδρου της Λιδοριάς.

Οταν τα δένδρα έμαθαν πως ο Χριστός θα σταυρωθεί έκαναν μια συνεδρίαση.Σαυτη τη συνεδρίαση αποφασίστηκε κανένα δένδρο να μη διαθέσει το ξύλο του για τη σταύρωση.Ανάμεσά τους όμως υπήρχε και η Λιδοριά η οποία δε συμφώνησε και δέχτηκε αυτή να είναι το ξύλο πάνω στο οποίο θα σταυρωθεί ο Χριστός.

Ετσι οι Εβραίοι πήραν το πρώτο δένδρο και άρχισαν να το πελεκούν ώστε να πάρει το κατάλληλο σχήμα.Αλλά ως δια μαγείας αυτό δε μπορούσε να γίνει.Ηταν όπως στην αρχή πριν το κόψουν.Μετά πήραν ένα δεύτερο είδος δένδρου αλλά πάλι έγινε το ίδιο.Αυτό συνεχίστηκε με πολλά είδη δένδρων αλλά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο ώσπου έφτασαν στη Λιδοριά.Η Λιδοριά άφησε τους Εβραίους να πελεκήσουν τον κορμό της και να τον κάνουν όπως είχαν σχεδιάσει.Πάνω στη Λιδοριά σταυρώθηκε ο Χριστός.

Ετσι η Λιδοριά θεωρείται καταραμένο δένδρο και οι άνθρωποι προσπαθούν να την αποφύγουν όχι μόνο το Πάσχα αλλά….πάντοτε!.

Published in: on Απρίλιος 5, 2007 at 9:06μμ  2 Σχόλια  

ΤΟ ΑΥΓΟ – ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ

Από τα αρχαία κιόλας χρόνια το αυγό ήταν σύμβολο ζωής.Επειδή μέσα από το αυγό βγαίνει μια καινούργια ζωή έτσι συνδέθηκε με την συνέχιση και την ανανέωση της ζωής.

Το αυγό δεν ήταν ξένο στο λαό. Ακόμα και στις πιο ταλαιπωρημένες οικονομικά αγροτικές περιοχές της πατρίδας μας υπήρχαν κότες όλες τις εποχές .Και το πιο φτωχικό σπίτι είχε στην αυλή μια κότα.Επειδή την άνοιξη οι κότες γεννούν πολλά αυγά και σε συνδυασμό με τη νηστεία της Σαρακοστής περίσσευαν πολλά αυγά.Τι να τα κάνουν τόσα πολλά αυγά;Τα μοίραζαν στα παιδιά όταν έλεγαν το Λάζαρο και τα υπόλοιπα τη Λαμπρή.

Αλλά γιατί έβαφαν και ακόμα σήμερα βάφουν κόκκινα τα αυγά;Δεν είναι τυχαίο το χρώμα γιατί το κόκκινο συμβολίζει πάλι τη ζωή ή κατ άλλους συμβολίζει το αίμα το Χριστού .Υπάρχει μια ωραία λαϊκή παράδοση που εξηγεί το πως επικράτησε το κόκκινο χρώμα των αυγών.

Οταν ο κόσμος έμαθε πως αναστήθηκε ο Χριστός δεν το πίστεψε .Μάλιστα μια γυναίκα που κρατούσε αυγά είπε αν αληθεύει αυτό να γίνουν κόκκινα τα αυγά που κρατάω.Πραγματικά έγιναν κόκκινα.

Βέβαια αν σε μια οικογένεια υπήρχε πένθος τότε τα αυγά τα άφηναν άσπρα.Το ίδιο ισχύει και σήμερα.

Καλό είναι (αν θέλουμε) να συνεχίσουμε αυτό (και τόσα άλλα) το έθιμο που δεν κοστίζει πολύ αλλά αντίθετα δίνει χαρά μεγάλη σε μας ,πολύ περισσότερο στα μικρά παιδιά.Αλλωστε ,είπαμε , το αυγό συμβολίζει τη ζωή !!

Καλές γιορτές !

Published in: on Απρίλιος 3, 2007 at 6:10μμ  2 Σχόλια  

OΙ ΛΑΖΑΡΙΝΕΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΖΑΡΟΣ

Πες μας Λάζαρε τι είδες
εις τον Αδη που επήγες;
-Είδα φόβους ,είδα τρόμους
είδα βάσανα και πόνους.

Οι ετοιμασίες άρχιζαν από την Παρασκευή έτσι ώστε το Σάββατο όλα να ήταν έτοιμα. Τα παιδιά έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λαζάρου και κρατώντας ένα καλάθι με λουλούδια γύριζαν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας το Λάζαρο. Σε ορισμένες περιοχές όπως για παράδειγμα στην Πελοπόννησο ή στη Θεσσαλία το Λάζαρο τον έλεγαν νεαρά κορίτσια οι Λαζαρίνες. Μ αυτό τον τρόπο δίνονταν η ευκαιρία στα κορίτσια να μπουν στο σπίτι και να γνωριστούν με τα αγόρια και τις μελλοντικές πεθερές. Χρήματα δεν έπαιρναν παρά μόνο αυγά και κουλούρια. Σε μερικά σπίτια οι νοικοκυρές έφτιαχναν ειδικά κουλούρια ,τα οποία έδιναν στα παιδιά που θάρχονταν να πουν το Λάζαρο,τα Λαζαρούδια
Η γιορτή του Λαζάρου είναι συνδεμένη με τον αιώνια αγωνία της μεταθανάτιας ζωής. Δεν είναι τυχαία η εποχή που γίνεται αυτή τη γιορτή αλλά και γενικότερα το Πάσχα. Μέσα στα λουλούδια ,την εποχή που όλη η πλάση ξυπνάει από τη χειμερινή νάρκη. Ο Λάζαρος είναι μήνυμα αισιοδοξίας και ταυτόχρονα τονίζει την παντοτινή διάθεση του ανθρώπου για ζωή.

Δώστε μου νερό λιγάκι

να ξεπλύνω το φαρμάκι

της καρδιάς μου των χειλιών

και μη με ρωτάτε πλέον.

Published in: on Μαρτίου 31, 2007 at 9:06πμ  Comments (1)  

Ο ΔΡΑΚΟΣ ΤΟΥ Μ.ΣΠΗΛΑΙΟΥ

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Παλαιότερα η περιοχή που είναι τώρα χτισμένο το μοναστήρι του Μ.Σπηλαίου ήταν γεμάτη από αγριόχορτα και θάμνους. Σε εκείνη την περιοχή μια νεαρή κοπέλα που την ονόμαζαν Αγία κόρη λόγω της αφοσίωσής της στην Παναγία έβοσκε τα κατσίκια της. Μια μέρα ένα από τα κατσίκια της μπήκε χωρίς να το θέλει μέσα στη σπηλιά .Οταν βγήκε η κοπέλα παρατήρησε πως η μουσούδα του ήταν γεμάτη νερά. Τότε και η κοπέλα μπήκε μέσα και είδε ότι από ένα σημείο έτρεχε νερό. Δίπλα στη βρύση υπήρχε παρατημένη και η εικόνα της Παναγίας μια από τις τρείς που έφτιαξε ο ευαγγελιστής Λουκάς. Ταυτόχρονα άκουσε μια φωνή που έλεγε πως σε εκείνο το μέρος θα έρθουν δυο καλόγεροι για να χτίσουν το μοναστήρι.

Ετσι έγινε. Ηρθαν οι δυο μοναχοί από τη Θεσσαλονίκη και μαζί με την κοπέλα αποφάσισαν να καούν τα άγρια χόρτα και τους θάμνους ώστε να καθαρίσει η περιοχή και να χτίσουν το μοναστήρι. Ομως εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε ένας δράκος από το βάθος της σπηλιάς. Μέσα από την εικόνα της Παναγίας βγήκε μια λάμψη κι έκαψε το δράκο.

Λένε πως κόκαλα του δράκου υπήρχαν στο μοναστήρι μέχρι τη μεγάλη φωτιά που έκαψε το μοναστήρι και μαζί και τα τελευταία απομεινάρια του δράκου.

Published in: on Μαρτίου 16, 2007 at 1:02μμ  Σχολιάστε  

Ο ΜΑΡΤΗΣ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ

Η feggaroskoni έκανε ένα ωραίο comment (Μάρτης) που αξίζει να το διαβάσει κάποιος γιατί αναφέρει αρκετά περί Μάρτη .Μέσα στα ωραία που αναφέρει έχει και μια ωραία λαική παράδοση για τη γυναίκα του Μάρτη. Εγώ απλά θα ήθελα να προσθέσω πως υπάρχουν αρκετές παραλλαγές της ιστορίας αυτής και θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ ακόμα μια:

Οι μήνες ,λοιπόν , αποφάσισαν να παντρευτούν .Ετσι όλοι βγήκαν στο σεργιάνι για να βρουν την κατάλληλη γυναίκα. Ο Μάρτης όμως αποφάσισε (δεν ξέρω κι εγώ πως) να παντρευτεί μια χανούμισσα. Οι χανούμισσες όμως ,ως γνωστό έχουν κρυμμένο το πρόσωπό τους .Ετσι ο Μάρτης δεν είδε ποτέ το πρόσωπο της χανούμισσας. Την παντρεύτηκε και όταν πήγαν στο σπίτι τους έφτασε η στιγμή να βγάλει η νύφη το φερετζέ. Μόλις έγινε αυτο φάνηκε το πρόσωπό της και τότε ο Μάρτης …..δεν πίστευε αυτό που έβλεπε. Η νύφη ήταν πανάσχημη που λέμε. Τότε της είπε γύρνα από την άλλη μεριά και να μη τολμήσεις ποτέ να γυρίσεις το πρόσωπό σου. Η καυμένη η νύφη όμως ξεχνιέται καμία φορά και γυρίζει το πρόσωπό της για να δει το Μάρτη και τότε εκείνος από το θυμό του σκορπίζει θύελλες και βροχές!

Published in: on Μαρτίου 1, 2007 at 5:48μμ  4 Σχόλια